Tag Archives: Γρηγορέας

Interview with Kostas Grigoreas @MovingClassics.tv – Germany

Kostas Grigoreas talks about his «soloist-composer» nature, how to be open to new ideas and how to use music tools to experiment with everything, without hesitation.

What does music mean to you personally?

It is difficult to answer. Music has been part of my life as long as I remember myself.

Do you agree that music is all about fantasy?

I agree, but I think that fantasy cannot function without reality. Combining both in a composition or performance, gives the essential contrast that leads to musical excitement.

If you were not a professional musician, what would you have been?

Probably an engineer, related to electronics. I love everything that is related with technology and I feel happy that I can use it to create, perform, record and promote music. On the other hand, if I was not musically talented, I would probably be happy as a recording engineer.

The classical music audience is getting old, are you worried about your future?

The music audience generally, is getting old. I think that most of the stuff that young people „consume“ now is far from what I should consider as music. I would call that stuff „entertaining audio products“ and I am OK with that. They are nice if you want to dance or (just) mention the problems of your life, but no, for me they are not the art of music. All these products are far, not only from classical music, but also from all other honest artistic music genres, like Traditional, Jazz, quality Rock and Folk, etc. The audience diminishes in every real music genre. It is sad, but it will pass…

What do you envision the role of classical music to be in the 21st century? Do you see that there is a transformation of this role?

Of course there is a transformation. The classical music performer is not anymore in his room practicing countless hours for the „one concert“. The classical composer is not anymore creating music „to be discovered“ some years later. Music technology and use of the internet has given new tools for everyday creation and performance. Reaching your audience is a completely different process, in comparison to the (even near) past.

When I say that classical music is searching for new ways or that classical music is getting a new face, what would come to your mind?

Classical musicians were never isolated. Absorbing ideas and feelings from other cultures and music genres was always an inspiration for all really talented artists. However, music from all over the world is now at our fingertips (and ears) all day long. It is normal that classical music should become more and more „open“. For me, that is a blessing. I can perform or create music as I want it, no obligation to be „tonal“ or „atonal“ or „serial“, etc. My artistic palette may include everything, without any guilt!

Do you think we musicians can do something to attract the young generation to the classical music concerts? How will you proceed?

I think that being honest and simple is enough. Young people don’t like the snobbish attitude in art. Of course, mixing sound with video, acting, dance, etc. can help to expand our audience. I like every creative collaboration of the arts. But I also like the simplicity of „just music“. To close your eyes and immerse yourself in music.

Tell us about your creative process. Do you have your favorite piece (written by you). How did you start working on it?

It i not easy to answer. I have been a guitar soloist for all my life and I cannot „escape“ from that attitude. Quite a lot of my guitar works were created to be performed by myself. However, some of them proved to be more suited to my performer’s personality and they have become „mine“, and maybe I love them more, as I enjoy them through performance. Some were suited to others, and they „went away“. Generally speaking, I see my music from a distance. Maybe it is normal, as I am a composer that needs motivation to make music. Most of the time, that motivation is the admiration for others, musicians or groups that finally perform them.

We, Moving Classics TV, love the combination of classical music with different disciplines: music and painting, music and cinematography, music and digital art, music and poetry. What do you think about these combinations?

We are musicians, but mainly we are artists. Collaboration with other arts is an obligation and a great motive for creation and artistic pleasure.

Can you give some advice to young people who want to discover classical music for themselves?

To listen as much as they can to the work of the great masters of our art, composers, performers, maestros. To be open to new ideas and (if they are technically educated) to use their music tools to experiment with everything, without hesitation. Classical music in the 21st century is the only music that really has no borders. Think about it. You are free to create or be in any style you want. You can even create your own unique style, no need to be labeled as experimental, traditional, jazz, rock, etc.

Now it is common practice in the media to say that classical music is getting into the consumption business, do you agree? We are speaking about the supply and demand rules and how to sell your “product”, in your case your compositions. How do you see it?

You cannot create honest art following the market rules. Innovation can rarely become profitable. Fake innovation yes, all media are full of clichéd audio products labeled as „brand new“. Of course, a work of art can become mainstream and profitable when it matures. Nevertheless, I believe that an artist must be free from market rules. That is why I think it is necessary for all kinds of fine art to be financially supported, preferably by the state.

What projects are coming up? Do you experiment in your projects?

I recently completed a recording project, a collection of guitar works by myself and other composers of the 20th & 21st centuries. Its title is „Kostas Grigoreas: Recording Guitarist”, and you can listen on youtube:

or buy at https://www.cdbaby.com/cd/kostasgrigoreas4

I am now recording some solo works, including my favorite guitar composition by Benjamin Britten „Nocturnal after John Dowland, op.70“. I am also preparing a collection of works by me, performed by various small instrumental groups.
To conclude, I should mention that I like to make music for solo instruments or for small groups where each instrument „plays a role“. Probably, my soloist-composer nature leads me to that.

Source: http://movingclassics.tv/fantasy-notes-interview-with-greek-composer-kostas-grigoreas/

Advertisements

Στιγμιότυπα από τη συναυλία με έργα του Κώστα Γρηγορέα («All that Guitar» – Λουτράκι 8/7/2016)

Εκλεκτοί κιθαριστές παρουσίασαν συνθέσεις για σόλο κιθάρα του Κώστα Γρηγορέα.
Μια συναυλία στα πλαίσια του φεστιβάλ κιθάρας «All that Guitar» , που πραγματοποιήθηκε και φέτος με ιδιαίτερη επιτυχία στο Λουτράκι.

Concert_with works by Grigoreas (2)
(Από αριστερά) Γιώργος Μπεχλιβάνογλου (καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ), Γιώργος Αθανασίου, Γιώργος Τσάνας, Βασίλης Κανελλόπουλος, Γιώργος Αναγνωστόπουλος, Βασίλης Καναράς, Κώστας Γρηγορέας.

Giorgos_Athanassiou
Γιώργος Αθανασίου
(Ερμήνευσε τα έργα Mattina Luminosa και Danza con Fuoco)

Yorgos_Tsanas
Γιώργος Τσάνας
(Ερμήνευσε τα έργα Notturno Affettuoso και Παράδοξη Μπαλάντα)

Yorgos_Anagnostopoulos
Γιώργος Αναγνωστόπουλος
(Ερμήνευσε το έργο Τραγούδι με Κρυμμένα Λόγια)

Vassilis_Kanellopoulos
Βασίλης Κανελλόπουλος
(Ερμήνευσε τα έργα Τρεις Ελληνικές Σπουδές, Στα Βήματα του Μάρκου και Πρέβεζα)

Vassilis_Kanaras
Βασίλης Καναράς
(Ερμήνευσε το έργο Πανσέληνος στο Μόλυβο)

Tsanas_Kanellopoulos_Anagnostopoulos

Kanaras-Grigoreas

Untitled_opt_Page_1 (Copy)

Γρηγορέας: Αιγαιοπελαγίτικα Σκίτσα (video & παρτιτούρα)

Έργο γραμμένο για το καλοκαιρινό Φεστιβάλ Κιθάρας Αρίων 2013, στο Μόλυβο της Λέσβου. Προορισμένο για να παιχτεί από το μαθητικό σύνολο των συμμετεχόντων σπουδαστών των σεμιναρίων του φεστιβάλ, σε διδασκαλία και διεύθυνση της Ελένης Σκάρκου.

Το πρώτο μέρος επιχειρεί να σκιτσάρει την μαγική εικόνα του Μολύβου, με το φεγγάρι να λούζει το κάστρο.

molyvos_village_under_full_moon_george_atsametakis_399097204

Το δεύτερο, επιχειρεί να σκιτσάρει τα δρομάκια της Σύρας, Στα Βήματα του Μάρκου (Βαμβακάρη).

Markos-1

Στα βίντεο που ακολουθούν, η μουσική ερμηνεύεται από τη νεανική κιθαριστική ορχήστρα Hesperia, σε διδασκαλία και διεύθυνση του Φραγκούλη Καραγιαννόπουλου. Η βιντεοσκόπηση έγινε στην θαυμάσια αίθουσα «Παρνασσός» στην Αθήνα.

Όσοι ενδιαφέρονται, μπορούν επίσης να κατεβάσουν δωρεάν την παρτιτούρα από:
1. Free-scores
είτε από:
2. Musicaneo

Που να ‘σαι τώρα… (video)

Δυο συγκινητικά λεπτά απ’ το (όχι και τόσο κοντινό) παρελθόν.
.
Νένα Βενετσάνου (φωνή) & Κώστας Γρηγορέας (κιθάρα)

«Πού νά ‘σαι τώρα» (1946) του Μιχάλη Σουγιούλ.
Οι στίχοι είναι των Αλέκου Σακελλάριου-Χρήστου Γιαννακόπουλου.
————————————-
Ο Γιώργος Παπαστεφάνου, δημιουργός της συγκεκριμένης τηλεοπτικής εκπομπής στην ΕΡΤ, σημειώνει:
«Μισή ώρα για έναν πολυγραφότατο συνθέτη όπως ο Μιχάλης Σουγιούλ είναι λίγο, πολύ λίγο. Αλλά δυστυχώς, τόση ήταν η διάρκεια της εκπομπής που αφιερώσαμε στον Σουγιούλ το 1983, στη σειρά «Οι παλιοί μας φίλοι». Για να χωρέσουν, λοιπόν, όσο γινόταν περισσότερα, κάτι έπρεπε να θυσιαστεί. Και τα σπασμένα τα πλήρωσε δυστυχώς, αυτή η πανέμορφη μπαλάντα, στην εξαίσια ερμηνεία της Νένας Βενετσάνου, με τη συνοδεία του Κώστα Γρηγορέα στην κιθάρα. Ολόκληρο το τραγούδι έχει άλλο τόσο, αλλά έπεσε ψαλίδι στο μοντάζ. «Πού νά’σαι τώρα», επιτυχία της Στέλλας Γκρέκα από το 1946. Οι στίχοι είναι των Αλέκου Σακελλάριου-Χρήστου Γιαννακόπουλου, η σκηνοθεσία της Βέρας Πάλμα».

…και μια εικόνα του εξαιρετικού αυτού συνθέτη, λαμπερή όσο και η μουσική του:

Μιχάλης_Σουγιούλ

Μιχάλης Σουγιούλ (1906, Αϊδίνιο – 1958, Αθήνα)

Μανόλης Αναγνωστάκης – 10 χρόνια μετά

anagnostakis1435048408

Δέκα χρόνια φέτος από την αναχώρηση του μεγάλου Μανόλη Αναγνωστάκη.
(Μας αποχαιρέτησε στις 23 Ιουνίου του 2005.)
Οι ευαίσθητοι στίχοι του, επίκαιροι όσο ποτέ!

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του πόθου μου κι εγώ

Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας με γνώριζε με γνώριζε

(Μουσική Μίκης Θεοδωράκης. Ερμηνεία: Άννα Παρλαπάνου & Κώστας Γρηγορέας)

«Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας 2014»: Αντίδοτο στην Απαισιοδοξία! (της Τίνας Βαρουχάκη)

Πηγή: www.tar.gr

 

Η έλλειψη πόρων για τον πολιτισμό είναι λογικό να μην αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Όμως πολλοί άνθρωποι του πολιτισμού δείχνουν να μην παραιτούνται και παλεύουν, αντισταθμίζοντας το έλλειμμα οικονομικού κεφαλαίου με το κεφάλαιο της ικανότητας και του ταλέντου τους. Κι αν αυτό δεν μπορεί να είναι η λύση, μιας και οι καλλιτέχνες είναι επαγγελματίες και δεν μπορεί επ’ άπειρο να προσφέρουν σχεδόν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους, είναι όμως μια δράση η οποία κρατάει ζωντανή την ελπίδα, σε χρόνια όχι ευνοϊκά για την καλλιτεχνική δημιουργία.
Οι «Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας» 7 -11 Ιουλίου 2014 ανήκουν σε αυτές τις αξιέπαινες δράσεις. Το μουσικό αυτό φεστιβάλ με υπεύθυνους  τους καθηγητές Νίκο Ντρέλα, Κώστα Γρηγορέα, Νίκο Ρώσσο και Θάλεια Παπαγγελή, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία για 3η συνεχή χρονιά.
Οι συντελεστές της παραπάνω διοργάνωσης, είναι ιδιαιτέρως αξιέπαινοι, διότι κατάφεραν για μια ακόμη χρονιά να διοργανώσουν ένα πολύ αξιόλογο φεστιβάλ χωρίς σοβαρή οικονομική ενίσχυση από φορείς, παρά μόνο με μικρής εμβέλειας χορηγίες για να καλυφθεί ένα μέρος των εξόδων.
Βεβαίως οι υπεύθυνοι εξέφρασαν ευχαριστίες προς τον Δήμο Πρεβέζης για την παραχώρηση του άνετου, ωραιότατου και πολύ λειτουργικού Πολιτιστικού Κέντρου, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν τα μαθήματα οι διαλέξεις και οι περισσότερες από τις συναυλίες της διοργάνωσης.


Άποψη της γραφικής Πρέβεζας

Το μουσικό αυτό Φεστιβάλ  από την πρώτη χρονιά διοργάνωσής του, έχει την πρωτοτυπία να περιλαμβάνει μαθήματα και συναυλίες διαφόρων οργάνων, καθώς και συνόλων και όχι ενός μόνο μουσικού οργάνου, όπως συμβαίνει συνήθως.

Η Εναρκτήρια συναυλία του Φεστιβάλ

Η έναρξη της ενδιαφέρουσας αυτής διοργάνωσης πραγματοποιήθηκε στην ωραιότατη Πινακοθήκη, «Λέανδρος Σπαρτιώτης», η οποία ευγενώς παραχωρήθηκε για τη συναυλία. Το ντουέτο νέων σολίστ κιθάρας, ο Αχιλλέας Μάρκου και ο Γιώργος Καλόμαλος, μας χάρισαν μια γεμάτη λυρισμό βραδιά κιθάρας παρουσιάζοντας έργα Ελλήνων συνθετών, κάτι που είναι άλλωστε πάντα βασικός στόχος αυτού του φεστιβάλ.
Το πρώτο μέρος του προγράμματος ξεκίνησε με το «Βαλς των χαμένων ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι από το «Τετράδιο για Κιθάρα».
Στη συνέχεια απολαύσαμε ένα συναισθηματικό και ιδιαίτερα απαιτητικό σύγχρονο έργο του συνθέτη Νίκου Ντρέλα, με τίτλο «Αναζήτηση».

Ακολούθησε ένα έργο ταιριαστό στην καλοκαιρινή ατμόσφαιρα: το πολύ αγαπητό “Greek Memories” του Κυριάκου Τζωρτζινάκη σε πέντε μέρη (Τράτα, Πυροφάνι, Τρύγος, Θερισμός, Πανηγύρι).
Το πρώτο μέρος της συναυλίας ολοκληρώθηκε με ένα ακόμη έργο έλληνα συνθέτη. Πρόκειται για τις «Ρεμπέτικες Σπουδές» του Βαγγέλη Μπουντούνη σε τρία μέρη («Συννεφιασμένη Κυριακή», «η Αχάριστη» και «Γκιούλ Μπαχάρ»). Μια θαυμαστή κιθαριστική επεξεργασία από το γνωστό κιθαριστή-συνθέτη των υπέροχων μελωδιών του Τσιτσάνη.
Στο δεύτερο μέρος της συναυλίας, το ντουέτο παρουσίασε ένα έργο του Κώστα Γρηγορέα, με τον ελαφρώς χιουμοριστικό τίτλο «Μαυρουδισμοί». Ο συνθέτης το έχει αφιερώσει στον γνωστό φίλο και συνεργάτη του, σημειώνοντας: «Τρία ελληνικά σκίτσα, αφιερωμένα στις εξαιρετικά ευρηματικές τεχνικές του κιθαριστή-συνθέτη Νότη Μαυρουδή στην απόδοση του ελληνικού λαϊκού μουσικού ιδιώματος» Το έργο χωρίζεται σε τρία μέρη: «Παρεμπιπτόντως», «Ρομάντζα για Ανεκπλήρωτους Έρωτες», «Ο Χορός της Βάσως».

Το πρόγραμμα της συναυλίας ολοκληρώθηκε με το ενδιαφέρον έργο του άξιου καθηγητή των δυο νέων κιθαριστών, Δημήτρη Δημητριάδη με τίτλο: “D.A.D.A.A.D.” Η πρωτοτυπία του εγχειρήματος (αλλά και του τίτλου) έγκειται στον ιδιαίτερο τρόπο κουρδίσματος της κιθάρας (δηλαδή: αντί μι-σι-σολ-ρε-λα-μι η κιθάρα κουρδίζετε σε: ρε λα ρε λα λα ρε).

Μαθήματα

Όλα τα πρωινά της διοργάνωσης, μαθητές παρακολουθούσαν μαθήματα κιθάρας, πιάνου και φλάουτου, στον φιλόξενο χώρο του πολιτιστικού κέντρου του Δήμου Πρέβεζας.

 


Μαθητές όλων των ηλικιών, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μαθήματα κιθάρας με τον Κώστα Γρηγορέα.

 

Πολλοί ήταν και οι μαθητές πιάνου που παρακολούθησαν τα πολύ ενδιαφέροντα μαθήματα του καθηγητή και σολίστ Χαράλαμπου Αγγελόπουλου. Οι μαθητές  στην πλειοψηφία τους ήταν επιπέδου ανωτέρας και έτσι είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε την ερμηνεία γνωστών έργων του αξιοζήλευτου πιανιστικού ρεπερτορίου.

Εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον είχαν και τα κιθαριστικά σύνολα- τους μαθητές των οποίων δίδαξε ο δάσκαλος κιθάρας και θεωρητικών Νίκος Ρώσος. Η διδασκαλία των συνόλων προσφέρει πολλαπλά οφέλη στους μαθητές τόσο από μουσικής πλευράς (καλύτερη αίσθηση του ρυθμού και κατανόηση της αρμονίας των έργων) όσο και από άποψη σύσφιξης των σχέσεων μεταξύ των μαθητών. Οι μαθητές-υπό την καθοδήγηση του κ Ρώσσου -έπαιζαν πολύ συντονισμένα και έδειχναν να απολαμβάνουν δεόντως αυτή τη μουσική εμπειρία.


Ο Δημήτρης Φωτόπουλος και ο Νίκος Ρώσος με τους μαθητές του συνόλου φλάουτου μετά από μια συναυλιακή μουσική πανδαισία

Τα μαθήματα φλάουτο έγιναν από τον σολίστ και μουσικοπαιδαγωγό Δημήτρη Φωτόπουλο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η μαθητική συναυλία του συνόλου από φλάουτα υπό τη διεύθυνση του καταξιωμένου σολίστ, ο οποίος παρά τον περιορισμένο χρόνο που είχε στη διάθεσή του για να προετοιμάσει  τους μαθητές, μας εξέπληξε με το τελικό αποτέλεσμα.

Αφιέρωμα στον συνθέτη Κυριάκο Σφέτσα


Κυριάκος Σφέτσας και Νίκος Ντρέλας

Κάθε χρόνο στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ, γίνεται αφιέρωμα σε κάποια σημαντική προσωπικότητα της μουσικής. Φέτος οι «Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας» ήταν αφιερωμένες σε μια σπουδαία προσωπικότητα: στον καταξιωμένο  συνθέτη και πρωτοπόρο του ποιοτικού ραδιοφώνου, τον καταγόμενο από το νησί της Λευκάδας, Κυριάκο Σφέτσα.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε μια δημόσια συζήτηση του  Νίκου Ντρέλα με τον Κυριάκο Σφέτσα και ενδιαμέσως μαθητές και σολίστ ερμήνευσαν έργα του.«Πριν από μερικές δεκαετίες ήρθαμε κάποτε πιτσιρίκια εδώ στην πόλη (δεν θυμάμαι σε ποια αίθουσα), να παίξουμε ως μαθητές  του Εθνικού Ωδείου Λευκάδας. Και σήμερα μετά από πολλές δεκαετίες κάποια παιδιά (από εδώ από την Πρέβεζα) θα παίξουνε  κομμάτια που έχω γράψει για παιδιά»  είπε συγκινημένος ο κ Σφέτσας απευθύνοντας χαιρετισμό στο κοινό.


Ο συνθέτης με την καθ. πιάνου Θάλεια Παπαγγελή η οποία δίδαξε τους μαθητές που έπαιξαν τα έργα

Στη συναυλία ερμηνεύτηκαν μέρη από το έργο του Κυριάκου Σφέτσα  «Στο ρεύμα του ήλιου». Με αφορμή την εκτέλεση  αυτού του έργου, που είναι ειδικά γραμμένο για παιδιά, ο κ Σφέτσας έκανε ορισμένες πολύ ουσιαστικές και διαφωτιστικές επισημάνσεις, αναφορικά με το παιδικό τραγούδι»:«όπως όλοι γνωρίζετε, οι σπουδαίοι συνθέτες (τουλάχιστον αυτούς που γνωρίζουμε εμείς ως συνθέτες της δυτικής μουσικής), έχουν όλοι- λίγο έως πολύ- ασχοληθεί με τα παιδιά. Για μένα η μουσική για τα παιδιά είναι μια πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση. Δεν έχει να κάνει με «νιανιαρίσματα», ούτε με ζουζούνια. Έχει να κάνει με μια μουσική, η οποία είναι πάρα πολύ σοβαρά δομημένη. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται η αξία της και η ποιητική της. Η μουσική για τα παιδιά αντιμετωπίστηκε απ΄ όλους τους μεγάλους μουσικούς, με τον πιο βαθύ και ουσιαστικό τρόπο» υπογράμμισε ο κ Σφέτσας αναφερόμενος στη συνέχεια σε διάσημα έργα του κλασικού ρεπερτορίου που απευθύνονται σε παιδιά.

Κλικ εδώ για να διαβάσετε και να ακούσετε πολύ ενδιαφέροντα αποσπάσματα
από την παρουσίαση των έργων, όπως την έκανε ο συνθέτης

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε στο κοινό ο επίλογος της ομιλίας του κ Σφέτσα, όπου ο συνθέτης εξέφρασε ιδιαίτερες ευχαριστίες προς τους διοργανωτές που τον προσκάλεσαν, αλλά κυρίως, στα παιδιά που ερμήνευσαν έργα του: «Θέλω να ευχαριστήσω για μια ακόμη φορά τα παιδιά που αφιέρωσαν την ψυχή τους για να ερμηνεύσουν τη δική μου μουσική» είπε φανερά συγκινημένος. Μεταφέροντάς μας από τη γεμάτη ευαισθησία σκέψη του στη σκληρή πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης, ο συνθέτης είπε κλείνοντας την ομιλία του: «Αισθάνομαι τον τελευταίο καιρό θα έλεγα ένα βαθύ ψυχικό πόνο και ένα φόβο για τα παιδιά: το μόνο που θα θελα να πω είναι ότι θα έπρεπε με όση δύναμη έχουμε ή με όση  μας απομένει να τα αγαπάμε και να τα στηρίζουμε σε κάθε βήμα τους και να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, ό,τι  πιο δημιουργικό και να τους το χαρίζουμε. Πρώτα απ΄όλα τα παιδιά».


Γ. Μπεχλιβάνογλου, Κ. Γρηγορέας και Κ. Σφέτσας περιχαρείς μετά το τέλος της απολαυστικής συναυλίας-παρουσίασης

Συναυλία Άγγελου Μπότση και Δημήτρη Κουρζάκη


Το κιθαριστικό ντουέτο Άγγελου Μπότση και Δημήτρης Κουρζάκη

Μια από τις ωραιότερες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ, ήταν η συναυλία των σολίστ Άγγελου Μπότση και Δημήτρη Κουρζάκη στην μικρή γραφική πλατεία Κολοβού (Παναγία των Ξένων).
Οι δυο σολίστ, μας χάρισαν πολύ υψηλού επιπέδου ερμηνείες, αρχικά παρουσιάζοντας ο καθένας χωριστά, έργα για  σόλο κιθάρα. Ο Άγγελος Μπότσης, έπαιξε τα πολύ ενδιαφέροντα  έργα των: L.Brouwer : “Elogio de la danza”, D.Reis “Se ela perguntar”, καθώς και δυο γεμάτα ευαισθησία έργα του  Κ.Γρηγορέα«November mood» και «Aura».
Ο Δημήτρης Κουρζάκης ερμήνευσε γνωστά και αγαπημένα πρελούδια του H.V. Lobos, καθώς και το ιδιαιτέρως απαιτητικό έργο του σύγχρονου ρώσου συνθέτη, Nikita Koshkin, με τίτλο: “Usher valse.”

Στη συνέχεια οι δυο σολίστ, αποτέλεσαν ένα εξαιρετικό ντουέτο. Με αυτό το σχήμα, ερμήνευσαν το έργο «Millers Dance» του M. de Falla, τα γνωστά- και ονειρικά- έργα του I.Albeniz: “Mallorca”, “Aragon”, “Cordoba,” καθώς και το έργο του A. Piazzolla “Lo que vendra”.  Τα ζωηρά χειροκροτήματα του κοινού, έφεραν τους δυο σολίστ ξανά στη σκηνή για να μας χαρίσουν και πάλι το υπέροχο “Μillers Dance.”

Παρουσίαση Οργανοποίας

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η παρουσίαση που έκανε ο καταξιωμένος σολίστ κλασικής κιθάρας Γιώργος Μπεχλιβάνογλου, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει επεκτείνει τις δραστηριότητές του και στον τομέα της κατασκευής μουσικών οργάνων, με την πολύτιμη συνεργασία του πρώην μαθητή του, Γιώργου Αναγνωστόπουλου.


O Γιώργος Μπεχλιβάνογλου παρουσιάζει την “Moov travel guitar”

Ο Γιώργος Μπεχλιβάνογλου, παρουσίασε δυο είδη κιθάρες, εντυπωσιάζοντας το κοινό: “την ταξιδιωτική κιθάρα» (moov travel guitar), δηλαδή μια κιθάρα που συναρμολογείται και μεταφέρεται σε μέγεθος μικρής τσάντας και που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κιθάρα μελέτης, αλλά και ως επαγγελματική κιθάρα συναυλίας μιας και διαθέτει κορυφαία εξαρτήματα ηλεκτρονικής ενίσχυσης του ήχου (φωτογραφία). Επίσης παρουσίασε την «σιαμαία κιθάρα» όπως την αποκαλεί, η οποία ουσιαστικά είναι ‘δυο κιθάρες σε μια’ και παίζεται και από τις δυο της όψεις. Στη μια όψη του μουσικού οργάνου, παίζει κανείς κλασική κιθάρα και στην άλλη, ακουστική!
«Η ενασχόλησή μου με την κατασκευή προέκυψε από κάποιες ανάγκες που είχαν σχέση με τη δουλειά μου. Εγώ ως κιθαριστής δεν άντεχα να κουβαλάω στις συναυλίες 2-3 κιθάρες και ήθελα να διευκολύνω τη ζωή μου» είπε, με την αμεσότητα που τον χαρακτηρίζει, στην εισαγωγή της παρουσίασής του ο Γιώργος Μπεχλιβάνολγου.

Στον τομέα της οργανοποιίας «συνοδοιπόρος» είναι ο πρώην μαθητής και νυν συνεργάτης του, Γιώργος Αναγνωστόπουλος. «Εξηγώντας του στα μαθήματα κάποιες ιδέες μου (και εκείνος έχοντας μια σημαντική εμπειρία με την κατασκευή και την κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή) μου είπε: “γιατί δεν τις κάνουμε πράξη;”. Από κει ξεκίνησε η όλη διαδικασία. Χωθήκαμε στα βαθιά και προέκυψαν τα δημιουργήματα αυτά» ανέφερε ο κ Μπεχλιβάνογλου και στη συνέχεια παρουσίασε κάθε μια από τις κιθάρες, οι οποίες εντυπωσίασαν με τον ήχο τους.
Κατά τη διάρκεια της επίδειξης έπαιξε κάποια αγαπημένα κομμάτια του κιθαριστικού ρεπερτορίου, έτσι είχαμε την ευκαιρία και να απολαύσουμε την εξαιρετική δεξιοτεχνία και μουσικότητα του σπουδαίου αυτού σολίστ

Τα βραβεία και οι έπαινοι του Διαγωνισμού κιθάρας
με έμφαση στη μουσική Ελλήνων συνθετών

Πριν την ανακοίνωση των βραβείων του διαγωνισμού, ο πρόεδρος της επιτροπής, Κώστας Γρηγορέας, έκανε μια εισαγωγική (πλην όμως κατατοπιστική και παιδαγωγικά χρήσιμη ομιλία) ως προς τους στόχους αυτής της διοργάνωσης και το χαρακτήρα του διαγωνισμού.

Αναφερόμενος στο μουσικό φεστιβάλ της Πρέβεζας, ο Κώστας Γρηγορέας παρατήρησε: «Δεν θέλουμε να το βλέπετε ως συνέδριο, ως κάτι επίσημο. Είναι μια γιορτή στην οποία πρέπει να συμμετέχει όλη η πόλη. Γι΄αυτό γίνεται και η συναυλία στον πεζόδρομο, γι΄αυτό χρησιμοποιούνται και τα δημοτικά κτίρια της πόλης (που ευγενώς παραχωρούνται και ευχαριστούμε γι΄αυτό). Ελπίζουμε να συνεχιστεί αυτός ο θεσμός αλλά εύχομαι να υπάρξει και ουσιαστικότερη στήριξη, γιατί τα χρόνια είναι δύσκολα και χωρίς στήριξη τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο» υπογράμμισε, προτάσσοντας ουσιαστικά την ανάγκη για αμεσότερη «σύνδεση» του μουσικού φεστιβάλ με την τοπική κοινωνία.
Στη συνέχεια  ο ομιλών, εξήρε τη συμβολή όλων όσοι συμμετείχαν ως σολίστ: «Είναι υψηλοτάτου επιπέδου, αυτό το απέδειξαν για μια ακόμα φορά επί σκηνής» καταλήγοντας: «θα συνεχίσουμε να κάνουμε επιλογές από πρώτης κλάσεως μουσικούς που να τιμούν με την υψηλή τους επίδοση το κοινό της Πρέβεζας».


Τα μέλη της επιτροπής του διαγωνισμού επί το έργον!
(Νίκος Ντρέλας, Δημήτρης Κουρζάκης, Άγγελος Μπότσης, Κώστας Γρηγορέας, Γιώργος Μπεχλιβάνογλου)

Λίγο πριν την ανακοίνωση των βραβευθέντων του διαγωνισμού, ο κ Γρηγορέας, θέλησε να αποσαφηνίσει τις προθέσεις των διοργανωτών ως προς την ένταξη του διαγωνισμού στην εν λόγω διοργάνωση: «Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ γίνεται και ένας διαγωνισμός  για παιδαγωγικούς λόγους. Δεν είναι ένας διαγωνισμός επαγγελματικός  με την έννοια ότι έρχονται εδώ μουσικοί φθασμένοι για να ανοίξουν πόρτες στην καριέρα τους. Είναι ένας  διαγωνισμός για να λήξουν πανηγυρικά αυτές οι εκδηλώσεις. Να γίνει ένας «αγώνας»! Στα παιδιά άλλωστε, όταν δεν βρίσκονται υπό πίεση, διασκεδάζουν με το να ανταγωνίζονται μεταξύ τους».
Κλείνοντας αυτή τη σύντομη ομιλία, ο Κώστας Γρηγορέας υπενθύμισε ότι «ο συγκεκριμένος διαγωνισμός έχει πάντοτε ως κύριο στόχο να προωθήσει τη μουσική των Ελλήνων συνθετών», ενώ δεν παρέλειψε να «συστήσει» στο κοινό και τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής: Νίκο Ντρέλα, Γιώργο Μπεχλιβάνογλου, Δημήτρη Κουρζάκη και  Άγγελο Μπότση. «Όλοι είναι κορυφαίοι και κυρίως δρώντες στο χώρο της ελληνικής μουσικής», όπως είπε χαρακτηριστικά ο ομιλών.

Ο διαγωνισμός απευθυνόταν σε δυο κατηγορίες μαθητών: «έως 16 ετών» και «από 17 ετών, χωρίς όριο ηλικίας».

Στο διαγωνισμό διακρίθηκαν οι ακόλουθοι μαθητές:

Α΄ κατηγορία έως  και 16 ετών

   

Δεν δόθηκε 1ο βραβείο

Τσαπάρας Δημήτρης: 2ο  βραβείο

Σιγμανίδης Φίλιππος: 3ο  βραβείο

Επαίνους έλαβαν:

Κωνσταντινίδης Ιωάννης

Μπούρας Γεώργιος

Β΄ κατηγορία από 17 ετών και άνω

       

Δημήτρης Σουκαράς: 1ο βραβείο

Δεν δόθηκε 2ο βραβείο

Αθανασίου Γιώργος: 3ο βραβείο

Επαίνους έλαβαν οι:

Μπατσούρης Φίλιππος

Γρηγορίου Δημήτρης


Ο νικητής του 1ου βραβείου στην κατηγορία άνω των 17 ετών, Δημήτρης Σουκαράς ανεβαίνει στο βήμα για να παραλάβει το βραβείο του

Στη συνέχεια ανέβηκαν στη σκηνή όλοι οι επιτυχόντες του διαγωνισμού για μια αναμνηστική φωτογραφία.

Η Συναυλία λήξης

Μετά τη λήξη της τελετής βράβευσης, ακολούθησε η εορταστική συναυλία λήξης του Φεστιβάλ, στην οποία έλαβαν μέρος σολίστ καθηγητές, καθώς και οι βραβευθέντες μαθητές. Η συναυλία ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του αγαπητού Πρεβεζάνου τραγουδιστή και κιθαριστή Λάκη Παππά.


Η παρουσίαση του μικρού συνόλου που δίδαξε ο Νίκος Ρώσος

Ο Φίλιππος Σιγμανίδης, που έλαβε το 3ο βραβείο στην Α΄Κατηγορία, ερμήνευσε το  πολύ αγαπητό έργο του Νίκου Μαμαγκάκη «Εκδρομή».

 Ο Δημήτρης Τσαπάρας (2ο βραβείο) στην ίδια κατηγορία, «ταξίδεψε» το κοινό με το γοητευτικό- “Asturias” του  I. Albeniz.

Ο  Γεώργιος Αθανασίου, ο οποίος έλαβε το γ΄βραβείο στην επόμενη κατηγορία, ερμήνευσε ωραιότατα το  έργο “Danza con Fuoco” του  Κ.Γρηγορέα. Ο διακεκριμένος με το  1ο Βραβείο, Δημήτριος Σουκαράς, πτυχιούχος κλασικής κιθάρας και φοιτητής  στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, μας χάρισε μια υψηλής δεξιοτεχνίας ερμηνεία του έργου «Hommage a Debussy» του Manuel De Falla.

——

Ακολούθησε ένα σύνολο εκ των μαθητών της τάξης Μουσικής Δωματίου του Δημήτρη Φωτόπουλου, αποτελούμενο από τους μουσικούς: Αλεξάνδρα Μπεζεβέγκη (φλάουτο), Κωνσταντίνο Ρώσσο (σαξόφωνο) και Λαμπρινή Ράπτη (πιάνο). Γοήτευσαν ιδιαιτέρως το κοινό με το έργο του,  C. Cui, «Berceuse».

Σε πιο οικεία ακούσματα, μας οδήγησε η Ναταλία Γιαννάκη, η οποία μας χάρισε μια ωραιότατη ερμηνεία  της «Sonata no6» του L.V.Beethoven.

Μετά την εμφάνιση των μαθητών, η βραδιά συνεχίστηκε με ερμηνείες από τους έμπειρους καθηγητές και σολίστ που μετείχαν στη φετινή διοργάνωση.

Σονάτα του Donizetti για πιάνο και φλάουτο, ερμήνευσε ο σολίστ πιάνου, Χαράλαμπος Αγγελόπουλος ως ντουέτο  με τον σολίστα φλάουτου, Δημήτρη Φωτόπουλο, προσφέροντας στο κοινό, μια μουσική πανδαισία.

Το έργο του «Παιδική Φαντασία» για κιθάρα και φλάουτο επέλεξε να ερμηνεύσει  ο  Κώστας Γρηγορέας με τον Δημήτρη Φωτόπουλο ως σολίστ στο φλάουτο. «Διάλεξα αυτό το κομμάτι να παιχτεί εδώ, γιατί θέλω να το αφιερώσω σε έναν άνθρωπο, που είχε παιδική ψυχή και καρδιά και που δυστυχώς έφυγε φέτος… Είναι ο φίλος και συνεργάτης μου, ο Πρεβεζάνος Λάκης Παππάς. Ήταν ένας πολύ σημαντικός τραγουδιστής, εξαιρετικός φίλος, συνεπής και δραστήριος καλλιτέχνης» είπε ο Κώστας Γρηγορέας, φανερά συγκινημένος. Εν μέσω ζωηρών χειροκροτημάτων από ένα επίσης συγκινημένο κοινό, συμπλήρωσε: “Αυτό που δεν ξέρει ο πολύς κόσμος είναι ότι ο Λάκης Παππάς ήταν μορφωμένος και συνειδητοποιημένος κλασικός κιθαριστής. Είχε σπουδάσει κλασική κιθάρα με τον Γεράσιμο Μηλιαρέση και αντιμετώπιζε την κιθάρα πάντοτε όχι ως όργανο συνοδείας, αλλά ως όργανο «σολιστικό». Ήταν από τους ανθρώπους που συνέβαλε από την εποχή του νέου κύματος μέχρι σήμερα, ώστε να γίνει γνωστή στην Ελλάδα η πλούσια πολυφωνική πλευρά του οργάνου».

Η αποχαιρετιστήρια συναυλία της φετινής διοργάνωσης ολοκληρώθηκε με το μουσικό σύνολο από κιθάρες υπό τη διεύθυνση του Νίκου Ντρέλα στο ωραιότατο «Πήγε να ξαστερώσει», ένα έργο γραμμένο από τον ίδιο ειδικά για το φεστιβάλ και το οποίο έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από το κοινό.

Με υπέροχους σύγχρονους ελληνικούς ήχους ολοκληρώθηκαν λοιπόν οι Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας 2014!
Το ραντεβού δόθηκε για του χρόνου την ίδια εποχή, με την ελπίδα πως οι τοπικοί φορείς θα αντιληφθούν καλύτερα την δυναμική του φεστιβάλ και θα το στηρίξουν οικονομικά ώστε να προσφέρει ακόμα περισσότερα στον πολιτισμό και την προβολή της πανέμορφης αυτής πόλης.


Τίνα Βαρουχάκη
varouchaki@gmail.com
Νοέμβριος 2014


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Συνέντευξη του Κώστα Γρηγορέα στην εφημερίδα Εποχή,
για τις Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας 2014

Συνέντευξη του Κώστα Γρηγορέα στην εφημερίδα Εποχή, για τις Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας 2014

epoxi-logo-small

Συνέντευξη από το συνθέτη – κιθαριστή Κώστα Γρηγορέα

  • Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014
  • Γράφτηκε από την Λιάνα Μαλανδρενιώτη

Kostas_Grigoreas-Preveza_2014

Φωτό: Γιώργος Μπεχλιβάνογλου – Πρέβεζα 2014

ΗΜΕΡΕΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ
Μια όαση στη μέση του καλοκαιριού

Με μια αναζήτηση στο youtube, εύκολα βρίσκει κανείς τον Κώστα Γρηγορέα να συνοδεύει με την κιθάρα του τις μεγαλύτερες Ελληνίδες τραγουδίστριες, τη Μαρία Δημητριάδη, τη Νένα Βενετσάνου, τη Σαβίνα Γιαννάτου κ.ά. καθώς και δικές του σολιστικές ερμηνείες με έργα σπουδαίων συνθετών αλλά και δικά του. Ο ίδιος άλλωστε φροντίζει να διατηρεί επιμελώς ένα σπάνιο πια αρχείο – πραγματική παρακαταθήκη. Αναμφίβολα είναι ένας από τους σπουδαιότερους κιθαριστές που διαθέτουμε, αυθεντικό «παιδί» του Μάνου Χατζιδάκι από την πρώιμη νιότη του, εξαίρετος συνθέτης επίσης, μουσικoπαιδαγωγός, με σημαντικές καλλιτεχνικές δραστηριότητες που περιλαμβάνουν τη αρθογραφία αλλά και τη διαχείριση της ύλης στο ιστορικό διαδικτυακό περιοδικό TaR .
Ως μουσικός με ιδιαίτερη κοινωνική ευαισθησία εμπνεύστηκε τις Μέρες Μουσικής Πρέβεζας, ένα θεσμό που, για τρίτη χρονιά, δίνει βήμα σε νέους μουσικούς αλλά και την ευκαιρία να ακουστούν έργα Ελλήνων συνθετών . Τον ευχαριστούμε, καθώς, ενώ βρισκόταν καθ’ οδόν για τις προγραμματισμένες εμφανίσεις του ως σολίστ μίλησε στην «Εποχή».

(Τη συνέντευξη πήρε η Λιάνα Μαλανδρενιώτη)

Στον απόηχο πλέον των εκδηλώσεων και αφού κατακάθισε ο κονιορτός μιας τόσο απαιτητικής διοργάνωσης, πιστεύετε πως οι Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας πέτυχαν ως θεσμός και ποια ήταν η βασική σας επιδίωξη;
Αυτό που επιδιώξαμε και φέτος ως διοργανωτές ήταν το περιεχόμενο των εκδηλώσεων αλλά και ο διαγωνισμός για νέους κιθαριστές να προγραμματιστούν με τέτοιο τρόπο ώστε να δοθεί έμφαση στη μουσική των Ελλήνων συνθετών και την παρουσίαση νέων ελληνικών έργων. Στο πλαίσιο αυτό το νεανικό κιθαριστικό ντούο Γιώργος Καλόμαλος – Αχιλλέας Μάρκου παρουσίασαν ένα απολαυστικό ρεσιτάλ με έργα για δύο κιθάρες αποκλειστικά Ελλήνων συνθετών, δύο εκ των οποίων μάλιστα είναι δικές τους πρώτες εκτελέσεις, τα έργα: «Μαυρουδισμοί» (έργο δικό και αφιερωμένο στον Νότη Μαυρουδή) και «Αναζήτηση» του Ν. Ντρέλα. Έπαιξαν επίσης έργα των Μ. Χατζιδάκι, Κ. Τζωρτζινάκη, Δ. Δημητριάδη και Ε. Μπουντούνη. Αυτή η συναυλία διεξήχθη στο θαυμάσιο χώρο της Πινακοθήκης Λέανδρος Σπαρτιώτης. Επίσης πραγματοποιήθηκε και ο «Διαγωνισμός Νέων Κιθαριστών, με έμφαση στην ερμηνεία έργων Ελλήνων συνθετών», ένας διαγωνισμός που αφορά αποκλειστικά τους σπουδαστές των σεμιναρίων της διοργάνωσης. Την επιτροπή αποτελούσαν οι εκλεκτοί προσκεκλημένοι της διοργάνωσης στην οποία είχα την τιμή να είμαι πρόεδρος και το Α΄ βραβείο της «μεγάλης κατηγορίας» κέρδισε ομόφωνα ο ιδιαίτερα ταλαντούχος Δημήτρης Σουκαράς, από την Κόρινθο.

Προκαλέσατε σε καλοκαιρινή εποχή το κοινό να παρακολουθήσει όχι και τόσο εύπεπτα μουσικά ακούσματα.
Είναι όμως γεγονός πως καλοκαιρινή εποχή, οι φημισμένες παραλίες της περιοχής και η όμορφη ζωή της πόλης δημιούργησαν ένα υπέροχο περιβάλλον για όσους ήθελαν να συνδυάσουν τις διακοπές τους με υψηλού επιπέδου μουσικές δραστηριότητες. Αλλά και οι συμμετέχοντες αποκόμισαν μοναδικές μουσικές εμπειρίες και γνώσεις.

Οι Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας ως θεσμός καλύπτουν και τα εκπαιδευτικά ενδιαφέροντα των νέων μουσικών.
Οπωσδήποτε, αφού λειτουργούν μουσικά εργαστήρια και διεξάγονται διαγωνισμοί, διαλέξεις και σεμινάρια οργάνων, που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων για όσους συμμετέχουν. Συγκεκριμένα αυτό το καλοκαίρι, οι νέοι μας μουσικοί παρακολούθησαν σεμινάρια οργάνων από καταξιωμένους μουσικούς όπως οι: Χαράλαμπος Αγγελόπουλος (πιάνο), Δημήτρης Φωτόπουλος (φλάουτο). Επίσης, διεξήχθησαν εργαστήρια με κιθαριστικά σύνολα, τα οποία προετοίμασαν ο συνθέτης Νίκος Ντρέλας και ο κιθαριστής-μουσικοπαιδαγωγός Νίκος Ρώσσος (ο οποίος είναι συνδιοργανωτής του κύκλου εκδηλώσεων), καθώς και εργαστήρια μουσικής δωματίου υπό την καθοδήγηση του φλαουτίστα Δημήτρη Φωτόπουλου. Παράλληλα ο γνωστός σολίστ κιθάρας Γιώργος Μπεχλιβάνογλου, με τη δεύτερη όμως ιδιότητα του ως οργανοποιού, έδωσε μια διάλεξη σχετικά με την κατασκευή της, δικής του επινόησης, πτυσσόμενης κιθάρας μελέτης Moov. Πρόκειται για μια κιθάρα-ταξιδιού που μπορεί να χωρέσει σε μια μικρή θήκη και που θα μπορούσε να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για έναν μαθητή αλλά και για έναν επαγγελματία.

Εξαιρετικά πρωτότυπη πρέπει να ήταν η διάλεξη -συναυλία του Κυριάκου Σφέτσα.
Ο συνθέτης Κυριάκος Σφέτσας, ήταν μεταξύ των εκλεκτών προσκεκλημένων μας, ο οποίος παρουσίασε με μια διάλεξη-συναυλία το έργο του «Στο ρεύμα του ήλιου», για σόλο πιάνο. Η ερμηνεία έγινε από μαθητές του σεμιναρίου (τους οποίους δίδαξε η πιανίστα Θάλεια Παπαγγελή) και από το σολίστ Χαράλαμπο Αγγελόπουλο, ενώ ο συνθέτης με γλαφυρό και ποιητικό τρόπο δημιούργησε την ιδανική ατμόσφαιρα για την απόλαυση των ωραιότατων έργων. Η συλλογή αυτή προορίζεται για ερμηνεία από προχωρημένους μαθητές του πιάνου, όμως αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα του ελληνικού πιανιστικού ρεπερτορίου. Η εκδήλωση διεξήχθη στην αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Πρέβεζας.

Και βέβαια τον πρώτο ρόλο πρέπει να τον είχε η κιθάρα…
Όχι μόνο, αλλά θα μπορούσε να πει κανείς πως κέρδισε θετικές εντυπώσεις. Αξέχαστη στο κοινό θα μείνει η συναυλία που έγινε στον πανέμορφο πεζόδρομο Πλατείας Κολοβού, στην παλαιά πόλη. Η συναυλία ήταν ανοικτή στο κοινό της Πρέβεζας (όπως άλλωστε κι όλες οι συναυλίες του κύκλου). Εκεί οι κιθαριστές Δημήτρης Κουρζάκης και Άγγελος Μπότσης παρουσίασαν ένα υψηλότατου επιπέδου ρεσιτάλ με έργα συγχρόνων, άλλα και παλαιοτέρων συνθετών του 20ού αιώνα. Σε ένα ρεσιτάλ χωρισμένο σε τρία μέρη οι κιθαριστές παρουσιάστηκαν ως σολίστ, αλλά και ως κιθαριστικό ντούο (D&A Guitar Duo).

Φαντάζομαι πως το αποκορύφωμα ήταν η τελευταία συναυλία με την απονομή των βραβείων, τις ερμηνείες δασκάλων και μαθητών αλλά και τις εκτελέσεις νέων έργων, ένα από αυτά το δικό σας αφιερωμένο στον Λάκη Παππά.
Οι εκδηλώσεις ολοκληρώθηκαν με την τελική συναυλία, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Πρέβεζας. Ήταν συγκινητική γιατί ξεκίνησε με την απονομή των βραβείων στους νικητές του διαγωνισμού και την ερμηνεία έργων από αυτούς. Έγινε, επίσης, παρουσίαση των έργων που διδάχτηκαν στα εργαστήρια μουσικής δωματίου και κιθαριστικών συνόλων. Όμως, και οι διδάξαντες καθηγητές του σεμιναρίου ερμηνεύσαμε έργα όπου ανάμεσα τους ήταν και η σύνθεση μου «Παιδική φαντασία» για φλάουτο και κιθάρα στη μνήμη του φίλου μου και αγαπημένου Πρεβεζάνου τραγουδιστή Λάκη Παππά, ο οποίος υπήρξε λάτρης της κλασικής κιθάρας και θαυμάσιος κιθαριστής. Επέλεξα να του αφιερώσω αυτό το έργο διότι ο Λάκης ήταν πάντα ένα παιδάκι στη ψυχή και στην καρδιά. Η συναυλία έκλεισε με το έργο του Νίκου Ντρέλα «Πήγε να ξαστερώσει» για κιθαριστικό σύνολο, το οποίο διεύθυνε ο συνθέτης. Το έργο γράφτηκε ειδικά για τις Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας 2014 και απετέλεσε το ιδανικό φινάλε ενός κύκλου εκδηλώσεων που, σε συνδυασμό με τη φυσική ομορφιά του τόπου, τείνει να γίνει σταθερός ετήσιος προορισμός πολλών μουσικόφιλων.

Το ευχόμαστε ολόψυχα. Στα δικά μας εδώ, άνοιξε η αυλαία μιας νέας εκπαιδευτικής χρονιάς, πως έχουν τα πράγματα στην μουσική εκπαίδευση;
Χωρίς να υπερβάλω, θα χαρακτήριζα την κατάσταση στη μουσική εκπαίδευση οριακή. Στα σχολεία η υποβάθμιση έχει σχεδόν φέρει την κατάσταση πάλι στον καιρό που η μουσική ήταν η ώρα του χαβαλέ. Οι προσπάθειες των καθηγητών δεν μπορούν να παλέψουν την υποβάθμιση του μαθήματος και τα συνήθως κακά μουσικά βιώματα των μαθητών. Αλλά και η νοοτροπία μιας ολόκληρης κοινωνίας οδηγεί εκεί τα πράγματα, μιας και στη συνείδηση του μέσου Έλληνα η έννοια «μόρφωση» δεν συμπεριλαμβάνει συνήθως την αισθητική καλλιέργεια. Οι φωτεινές εξαιρέσεις που συνήθως υπερπροβάλλονται μάλλον θολώνουν το πραγματικό τοπίο. Υπάρχουν βεβαία και μουσικά σχολεία και Πανεπιστήμια και (κάποια) καλά ιδιωτικά ωδεία, όμως χωρίς τους καλλιεργημένους φιλόμουσους προς τι; Μάλλον για να προετοιμάζουν μουσικούς της πιάτσας με ανεκπλήρωτα όνειρα, αλλά και… καλλιτεχνικούς μετανάστες.

Ποια είναι τα καλλιτεχνικά σας σχέδια;
Τα δικά μου σχέδια είναι προς το παρόν πλήρως αποσυνδεδεμένα από όποια κρατική ή άλλη αρωγή. Φτιάχνω τη μουσική μου, την παρουσιάζω σε συναυλίες και στο διαδίκτυο, διδάσκω τους μαθητές μου και αντλώ συνεχώς έμπνευση από τους μεγάλους αλλά και τους μικρότερους της μουσικής. Και φυσικά ελπίζω πως αυτό που τώρα ζούμε είναι απλά μια παρένθεση.

Περισσότερα για τον Κώστα Γρηγορέα: www.grigoreas.gr