Tag Archives: Μουσικά Βίντεο

Το Bαλς της Μπέσσυς (video & παρτιτούρα)


Σύνθεση: Κώστας Γρηγορέας. Ερμηνεία: Μπέσσυ Διαγωμά (κιθάρα).
Άλμπουμ «Έλληνες κιθαριστές ερμηνεύουν Έλληνες συνθέτες» (ΤΙΜBRO).
Ακούστε & αγοράστε σε cd ή mp3 στο http://www.cdbaby.com/cd/greekguitaristsplaygreek
Παραγωγή: Κώστας Γρηγορέας & Νότης Μαυρουδής (http://www.tar.gr – Μουσικό Διαδικτυακό Περιοδικό)

Κατεβάστε την παρτιτούρα από http://www.free-scores.com/download-sheet-music.php?pdf=47117

Bessy's_Valse in Re (cd Tar)_Page_1

——————————-

https://kostasgrigoreas.wordpress.com/
https://www.cdbaby.com/Artist/KostasGrigoreas
https://www.facebook.com/Kostas.Grigoreas.guitar
https://soundcloud.com/kostas_grigoreas-guitar
http://www.free-scores.com/Download-PDF-Sheet-Music-kostas-grigoreas.htm
———————–
Subscribe here: http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=KostasGrigoreas

1357416035

Νίκος Καββαδίας-Μαρίζα Κώχ: Όταν ο ναύτης συναντήθηκε με τη γοργόνα (video)

Η επέτειος του θανάτου του ποιητή Νίκου Καββαδία (10 Φεβρουαρίου) με έκανε να θυμηθώ μια από τις πρώτες μου συμμετοχές σε ηχοληψία. Ήταν 1977 και σκηνικό το μυθικό για τα νεανικά μου μάτια (και υπερσύγχρονο για τα τότε δεδομένα) μεγάλο στούντιο του Γιάννη Σμυρναίου, το Polysound στη Βικτώρια. Εγώ πιτσιρικάς-κιθαριστής. Μαέστρος-ενορχηστρωτής ο, επί χρόνια κατόπιν συνεργάτης και αγαπημένος φίλος μου, Τάσος Καρακατσάνης.
Ο υπό δημιουργία δίσκος περιελάμβανε τραγούδια της υπέροχης Μαρίζας Κωχ (η οποία έμελλε κατόπιν να γίνει μια από τις… «τραγουδίστριες της ζωής μου» με πολλές συναυλίες εντός και εκτός Ελλάδας).  Και σύμφωνα με την αγαπημένη μου συνήθεια να δοκιμάζω όσα μουσικά εργαλεία μπορώ να χειριστώ αξιοπρεπώς, σε αυτό το δίσκο ακούγομαι να… σολάρω σε καθαρές μελωδικές παράλληλες γραμμές, με το μελένιο ήχο της αγαπημένης μου ηλεκτρικής τζαζ-κιθάρας με σκάφος, μάρκας Ibanez.
Ανάμεσα στα τραγούδια του δίσκου υπάρχουν 8 πανέμορφες μελοποιήσεις της Μαρίζας σε ποιήματα του Καββαδία (Φάτα Μοργκάνα, Πούσι, Αρμίδα, Μουσώνας, Σταυρός του Νότου, Θεσσαλονίκη ΙΙ, Νανούρισμα, Μαραμπού). Κι αυτό, 2 χρόνια προτού η ποίηση του Καββαδία γίνει mainstream, κυρίως λόγω της κυκλοφορίας από τον Θάνο Μικρούτσικο του δίσκου «Ο Σταυρός του Νότου» (1979).

record_2010_04_23_kwx

Από το άλμπουμ λοιπόν που είχε τον απλό τίτλο «Μαρίζα Κωχ» επιλέγω τη μπαλάντα «Φάτα Μοργκάνα»:

ΕΠΕΤΕΙΟΛΟΓΙΟ ΣΥΝΘΕΤΩΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ 2016

Η ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ «ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΗΣΣΟΝΩΝ»

Του Αλέξιου Γ.Κ. Σαββίδη
(Επιλογή μουσικών βίντεο από τον Κώστα Γρηγορέα)

Με την είσοδο κάθε νέας χρονιάς οι ανά τον κόσμο δισκογραφικές/βιντεογραφικές εταιρείες ετοιμάζουν ξεχωριστά αφιερώματα, ιδιαίτερα για τα λεγόμενα «μεγάλα ονόματα» μεταξύ των συνθετών που τιμώνται με κυκλοφορίες ή επανεκδόσεις συχνά συλλογικών/επετειακών εκδόσεων/κυκλοφοριών, οικονομικών για τα λεγόμενα «μέσα βαλάντια» των φιλομούσων ακροατών. Η νέα χρονιά, παρά το γεγονός ότι δεν προβάλλει κάποιο απόλυτα «πρωτοκλασσάτο» ή πασίγνωστο όνομα συνθέτη, έχει εντούτοις να δώσει σημαντικές επετείους, αφού προβλέπουμε πως για ορισμένους από τους τιμώμενους μουσουργούς, η νέα χρονιά θα δώσει την ευκαιρία στο φιλόμουσο κοινό να προσεγγίσει το έργο τους πληρέστερα, όπως εξάλλου τους αξίζει. Θα μπορούσαμε δηλαδή να πούμε ότι αυτή είναι η χρονιά των «επιφανών» ή λιγότερο επιφανών «ησσόνων» συνθετών (για τον όρο βλ. Α. Σαββίδης, Δοκίμια κλασσικής μουσικής παιδείας, 2ηέκδ., Αθήνα, Παπαζήσης, 2013, σ. 25 κ.εξ.).

 

Aπό τις παλαιότερες επετείους, σε πρώτο επίπεδο, οφείλουμε να αναφέρουμε τα εκατό χρόνια από το θάνατο δύο πολύ αξιόλογων συνθετών. Κατά πρώτον, του Γερμανού νεορομαντικού Μαξ Ρέγκερ (Max Reger, 1873-1916), με σημαντικό και όχι όσο διαδεδομένο όπως θα έπρεπε έργο (σημειώνουμε τις μεταδόσεις ορχηστρικών έργων του στις εκπομπές τού Θεόδωρου Λούστα, στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ). Τα συμφωνικά του αριστουργήματα έχουν δεόντως προβάλλει με εξαιρετικές ερμηνείες τους σπουδαίοι μαέστροι του παρελθόντος (Φριτς Λέμανν, Καρλ Μπαιμ, Γιόζεφ Κάιλμπερτ, Πάουλ βαν Κέμπεν, ΄Εντουαρντ βαν Μπέινουμ, Χέρμανν Σέρχεν, ΄Ωυγκεν Γιόχουμ), όμως πολύ σημαντικές είναι και οι εξαιρετικές συνθέσεις του  για εκκλησιαστικό όργανο.

Και κατά δεύτερον,  του Ισπανού Ενρίκε Γρανάδος (Enrique Granados, 1867-1916), του οποίου μεγάλο μέρος των πιανιστικών έργων (όπως η εξαίρετη εξαμερής σουίτα «Γκογυέσκας» του 1911) έχουν μεταγραφεί με μεγάλη επιτυχία για κλασσική κιθάρα, ενώ το Τρίo του για πιάνο, βιολί και βιολοντσέλλο συγκαταλέγεται στα πιο ενδιαφέροντα του είδους.

 

Επίσης, τιμώνται εφέτος  τα 150 χρόνια από τη γέννηση του ιδιόρρυθμου, γλαφυρού Γάλλου Ερίκ Σατί (Eric Satie, 1866-1925), που τον αποκαλούσαν «εκκεντρικό εφευρέτη παράδοξων τίτλων» για τα έργα του, καθώς και του σχεδόν εντελώς συγχρόνου του, σπουδαίου Ιταλού μουσικοθεωρητικού, συνθέτη και πιανίστα Φερρούτσιο Μπουζόνι (Ferruccio Busoni, 1866-1924), στον οποίο μαθήτευσε στο Βερολίνο, μεταξύ άλλων και ο Δημήτρης Μητρόπουλος (120 χρόνια εφέτος από τη γέννησή του και 56 από το θάνατό του), που τότε πείστηκε να εγκαταλείψει μια συνθετική σταδιοδρομία για να αφιερωθεί στη μουσική διεύθυνση.

Συνεχίζοντας, σημειώνουμε τα 150 χρόνια από τη γέννηση του Ρώσσου Βασσίλι Καλίννικοφ (Vassili Kalinnikov, 1866-1901), που στα τριάντα-πέντε χρόνια της ζωής του πρόλαβε να αφήσει αξιόλογα ορχηστρικά, πιανιστικά και φωνητικά (χορωδιακά) έργα, μεταξύ τους δύο Συμφωνίες και μια εξαιρετική Σερενάτα εγχόρδων,

όπως επίσης και τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Αργεντίνου Αλμπέρτο Χιναστέρα (Αlberto Ginastera, 1916-1983)

καθώς και του (πρόσφατα εκλιπόντος, σχεδόν αιωνόβιου) Γάλλου Ανρί Ντυτιγγιέ (Henri Dutilleux, 1916-2013) –το αφιέρωμα του Ανδρέα Ρικάκη στον τελευταίο (στο πλαίσιο της εκπομπής «Ο συνθέτης της εβδομάδας») ήταν ένα από τα καλύτερα που θυμόμαστε, μαζί με εκείνο στον σημαντικότατο Ελβετό μουσουργό Φρανκ Μαρτέν (Frank Martin, 1890-1974).

Οι φίλοι της όπερας εφέτος θα θυμηθούν τα 150 χρόνια από τη γέννηση  του Ιταλού Φραντσέσκo Τσιλέα (Francesco Cilea, 1866-1950), δημιουργού της (συχνότερα παιζόμενης) «Αδριανής Λεκουβρέρ», καθώς και της «Αρλεζιάννας»,

ενώ οι θιασώτες της ορχηστρικής μουσικής θα τιμήσουν φέτος τα 100 χρόνια από το θάνατο ενός λιγότερο γνωστού μέλους της δυναστείας των Βιεννέζικων βαλς, του ΄Εντουαρντ Στράουςς (Εduard Strauss, 1835-1916) που μας άφησε ορισμένα ενδιαφέροντα μικρά έργα (βαλς και πόλκες),

του Τσέχου μαέστρου στρατιωτικής μπάντας και δημιουργού αρκετών δημοφιλών εμβατηρίων, Γιούλιους Φούτσικ (Julis Fučik, 1872-1916) –εξ ού και το προσωνύμιό του «Βοημός Σούσα»

και τέλος του ταλαντούχου Βρεταννού Τζωpτζ Μπάττερουορθ (George Butterworth, 1885-1916), που τόσο άδοξα χάθηκε στα τριάντα-ένα του χρόνια στα πεδία των μαχών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έχοντας όμως προλάβει να συνθέσει μικρά ορχηστρικά ειδύλλια, πραγματικά κομψοτεχνήματα, όπως το A Shropshire Lad” και το The Banks of Green Willow” (έργα που έχουν προβληθεί από τις εκπομπές της Κάτιας Καλλιτσουνάκη στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ).

 

Είναι τόσοι ακόμη οι συνθέτες που τιμώνται επετειακά το 2016, που όπως το έργο τους είναι εν πολλοίς άγνωστο –γεγονός βέβαια που (ας είμαστε ειλικρινείς) συχνά οφείλεται στο γεγονός ότι η μουσική τους είναι είτε απλά «διαχειριστικού» χαρακτήρα, χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση, είτε υπέρ το δέον προγραμματική. Η παλαιότερη επέτειος μας θυμίζει τα 350 χρόνια από τη γέννηση του Ιταλού συνθέτη ψαλμών και λειτουργιών, Φραντσέσκο Σκαρλάττι (Francesco Scarlatti, 1666-1741), σαφώς λιγότερο γνωστού από τον πρεσβύτερο αδελφό του, Αλεσσάντρο Σκαρλάττι (1660-1725),

ενώ 250 χρόνια συμπληρώνονται από το θάνατο του δραστήριου Ολλανδού συνθέτη (γνωστότερου ως διπλωμάτη και πολιτικού), Ούνικο Βίλχελμ βαν Βασσενάερ (Unico Wilhelm vanWassenaer, 1692-1766), του οποίου τα έξι «Αρμονικά κονσέρτα» (“Concerti armonici”) παλαιότερα θεωρούνταν έργα του βιολονίστα και ιμπρεσσάριου Κάρλο Ριτσιόττι (περίπου 1681-1756).

Ακόμη, 200 χρόνια συμπληρώνονται εφέτος από το θάνατο ενός άλλου πολυγραφώτατου Ιταλού μουσουργού, του Τζιοβάννι Παϊζιέλλο (Giovanni Paisiello, 1740-1816), δημιουργού οπερών, ορατορίων και καντάτων, αλλά επίσης κουαρτέτων εγχόρδων και οκτώ πιανιστικών κονσέρτων, ορισμένα από τα οποία έχουν κατά καιρούς ακουστεί από το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ, χωρίς όμως, πιστεύουμε, να τα θυμάται κανείς …

Οι μουσικόφιλοι που παρακολουθούν τα έργα των «ησσόνων» συνθετών θα θυμηθούν τη χρονιά αυτήν επίσης τα 150 χρόνια από το θάνατο αφενός του παραγωγικότατου, αν και σχεδόν άγνωστου, Τσέχου (Βοημού) συνθέτη, βιολονίστα και αρχιμουσικού Γιαν Καλίβοντα (Jan Kalivoda, 1801-1866)

και αφετέρου του πολύ πρόωρα χαμένου Νορβηγού συνθέτη του εθνικού ύμνου της πατρίδας του, Ρίκαρντ Νόρντραακ (Rikard Nordraak, 1842-1866), στενού φίλου του ΄Εντβαρντ Γκρηγκ –αν και πολλά υποσχόμενος, στα μόλις 24 χρόνια της ζωής του δυστυχώς δεν πρόλαβε να αφήσει έργο αντίστοιχο.

Επίσης, τιμώνται εφέτος τα 50χρονα από το θάνατο του Ισπανού βιολοντσελλίστα και συνθέτη Γκασπάρ Κασσάδο ή Κασσαντό (Gaspar Cassadó, 1897-1966), ο οποίος άφησε δημοφιλείς μικρές συνθέσεις για τσέλλο και πιάνο, αν και είναι κυρίως οι ερμηνείες του σε γνωστά κονσέρτα για τσέλλο και ορχήστρα που έχουν καταστήσει τη μνήμη του ανεξίτηλη.

 

Και για το τέλος, μερικές πιο πρόσφατοι επέτειοι μεγάλων δημιουργών που «έφυγαν» στις τελευταίες δεκαετίες αφήνοντας κενό δυσαναπλήρωτο:  τα 20 χρόνια από το θάνατο του Δανού νεοκλασσικού συμφωνιστή Βαγκν Χόλμποε (Vagn Holmboe, 1909-1996),

του Σοβιετικού (πολωνοεβραϊκής καταγωγής) οπερατικού και συμφωνιστή Μιέτσυσλαβ  Βάινμπεργκ (Mieczyslaw Weinberg, 1919-1996),

του Φινλανδού  Γιόονας Κόκκονεν (Joonas Kokkonen, 1921-1996), δημιουργού της σημαντικής όπερας «Τελευταίοι πειρασμοί» (1972-1975),

Paavo’s hymn Joonas Kokkonen The Last Temptations

του επίσης Σοβιετικού Μπορίς Τσαϊκόφσκυ (Boris Tchaikovsky, 1925-1996), με αξιόλογες συνθέσεις συμφωνικές και μουσικής δωματίου,

καθώς και του σπουδαιότερου Ιάπωνα μουσουργού του εικοστού αιώνα, του μεγάλου Τόρου Τακεμίτσου (Toru Takemitsu, 1930-1996), για το πολυδιάστατο έργο του οποίου έχουμε στα τελευταία χρόνια απολαύσει ειδικά αφιερώματα από το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ (όπως εκείνο του Μάρκου Μωυσίδη).

Και τέλος, μόλις 10 χρόνια συμπληρώνονται εφέτος από την εκδημία του σπουδαίου Ούγγρου (Τρανσυλβανού –αργότερα  υπηκόου των ΗΠΑ) συνθέτη, Γκυέργκυ Λίγκετι (György Ligeti, 1923-2006).

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και προσμονή αναμένουμε συλλογικές επανακυκλοφορίες των έργων όλων τους, ή, τουλάχιστον, των περισσοτέρων τους.

«Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας 2014»: Αντίδοτο στην Απαισιοδοξία! (της Τίνας Βαρουχάκη)

Πηγή: www.tar.gr

 

Η έλλειψη πόρων για τον πολιτισμό είναι λογικό να μην αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Όμως πολλοί άνθρωποι του πολιτισμού δείχνουν να μην παραιτούνται και παλεύουν, αντισταθμίζοντας το έλλειμμα οικονομικού κεφαλαίου με το κεφάλαιο της ικανότητας και του ταλέντου τους. Κι αν αυτό δεν μπορεί να είναι η λύση, μιας και οι καλλιτέχνες είναι επαγγελματίες και δεν μπορεί επ’ άπειρο να προσφέρουν σχεδόν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους, είναι όμως μια δράση η οποία κρατάει ζωντανή την ελπίδα, σε χρόνια όχι ευνοϊκά για την καλλιτεχνική δημιουργία.
Οι «Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας» 7 -11 Ιουλίου 2014 ανήκουν σε αυτές τις αξιέπαινες δράσεις. Το μουσικό αυτό φεστιβάλ με υπεύθυνους  τους καθηγητές Νίκο Ντρέλα, Κώστα Γρηγορέα, Νίκο Ρώσσο και Θάλεια Παπαγγελή, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία για 3η συνεχή χρονιά.
Οι συντελεστές της παραπάνω διοργάνωσης, είναι ιδιαιτέρως αξιέπαινοι, διότι κατάφεραν για μια ακόμη χρονιά να διοργανώσουν ένα πολύ αξιόλογο φεστιβάλ χωρίς σοβαρή οικονομική ενίσχυση από φορείς, παρά μόνο με μικρής εμβέλειας χορηγίες για να καλυφθεί ένα μέρος των εξόδων.
Βεβαίως οι υπεύθυνοι εξέφρασαν ευχαριστίες προς τον Δήμο Πρεβέζης για την παραχώρηση του άνετου, ωραιότατου και πολύ λειτουργικού Πολιτιστικού Κέντρου, στο οποίο πραγματοποιήθηκαν τα μαθήματα οι διαλέξεις και οι περισσότερες από τις συναυλίες της διοργάνωσης.


Άποψη της γραφικής Πρέβεζας

Το μουσικό αυτό Φεστιβάλ  από την πρώτη χρονιά διοργάνωσής του, έχει την πρωτοτυπία να περιλαμβάνει μαθήματα και συναυλίες διαφόρων οργάνων, καθώς και συνόλων και όχι ενός μόνο μουσικού οργάνου, όπως συμβαίνει συνήθως.

Η Εναρκτήρια συναυλία του Φεστιβάλ

Η έναρξη της ενδιαφέρουσας αυτής διοργάνωσης πραγματοποιήθηκε στην ωραιότατη Πινακοθήκη, «Λέανδρος Σπαρτιώτης», η οποία ευγενώς παραχωρήθηκε για τη συναυλία. Το ντουέτο νέων σολίστ κιθάρας, ο Αχιλλέας Μάρκου και ο Γιώργος Καλόμαλος, μας χάρισαν μια γεμάτη λυρισμό βραδιά κιθάρας παρουσιάζοντας έργα Ελλήνων συνθετών, κάτι που είναι άλλωστε πάντα βασικός στόχος αυτού του φεστιβάλ.
Το πρώτο μέρος του προγράμματος ξεκίνησε με το «Βαλς των χαμένων ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι από το «Τετράδιο για Κιθάρα».
Στη συνέχεια απολαύσαμε ένα συναισθηματικό και ιδιαίτερα απαιτητικό σύγχρονο έργο του συνθέτη Νίκου Ντρέλα, με τίτλο «Αναζήτηση».

Ακολούθησε ένα έργο ταιριαστό στην καλοκαιρινή ατμόσφαιρα: το πολύ αγαπητό “Greek Memories” του Κυριάκου Τζωρτζινάκη σε πέντε μέρη (Τράτα, Πυροφάνι, Τρύγος, Θερισμός, Πανηγύρι).
Το πρώτο μέρος της συναυλίας ολοκληρώθηκε με ένα ακόμη έργο έλληνα συνθέτη. Πρόκειται για τις «Ρεμπέτικες Σπουδές» του Βαγγέλη Μπουντούνη σε τρία μέρη («Συννεφιασμένη Κυριακή», «η Αχάριστη» και «Γκιούλ Μπαχάρ»). Μια θαυμαστή κιθαριστική επεξεργασία από το γνωστό κιθαριστή-συνθέτη των υπέροχων μελωδιών του Τσιτσάνη.
Στο δεύτερο μέρος της συναυλίας, το ντουέτο παρουσίασε ένα έργο του Κώστα Γρηγορέα, με τον ελαφρώς χιουμοριστικό τίτλο «Μαυρουδισμοί». Ο συνθέτης το έχει αφιερώσει στον γνωστό φίλο και συνεργάτη του, σημειώνοντας: «Τρία ελληνικά σκίτσα, αφιερωμένα στις εξαιρετικά ευρηματικές τεχνικές του κιθαριστή-συνθέτη Νότη Μαυρουδή στην απόδοση του ελληνικού λαϊκού μουσικού ιδιώματος» Το έργο χωρίζεται σε τρία μέρη: «Παρεμπιπτόντως», «Ρομάντζα για Ανεκπλήρωτους Έρωτες», «Ο Χορός της Βάσως».

Το πρόγραμμα της συναυλίας ολοκληρώθηκε με το ενδιαφέρον έργο του άξιου καθηγητή των δυο νέων κιθαριστών, Δημήτρη Δημητριάδη με τίτλο: “D.A.D.A.A.D.” Η πρωτοτυπία του εγχειρήματος (αλλά και του τίτλου) έγκειται στον ιδιαίτερο τρόπο κουρδίσματος της κιθάρας (δηλαδή: αντί μι-σι-σολ-ρε-λα-μι η κιθάρα κουρδίζετε σε: ρε λα ρε λα λα ρε).

Μαθήματα

Όλα τα πρωινά της διοργάνωσης, μαθητές παρακολουθούσαν μαθήματα κιθάρας, πιάνου και φλάουτου, στον φιλόξενο χώρο του πολιτιστικού κέντρου του Δήμου Πρέβεζας.

 


Μαθητές όλων των ηλικιών, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μαθήματα κιθάρας με τον Κώστα Γρηγορέα.

 

Πολλοί ήταν και οι μαθητές πιάνου που παρακολούθησαν τα πολύ ενδιαφέροντα μαθήματα του καθηγητή και σολίστ Χαράλαμπου Αγγελόπουλου. Οι μαθητές  στην πλειοψηφία τους ήταν επιπέδου ανωτέρας και έτσι είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε την ερμηνεία γνωστών έργων του αξιοζήλευτου πιανιστικού ρεπερτορίου.

Εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον είχαν και τα κιθαριστικά σύνολα- τους μαθητές των οποίων δίδαξε ο δάσκαλος κιθάρας και θεωρητικών Νίκος Ρώσος. Η διδασκαλία των συνόλων προσφέρει πολλαπλά οφέλη στους μαθητές τόσο από μουσικής πλευράς (καλύτερη αίσθηση του ρυθμού και κατανόηση της αρμονίας των έργων) όσο και από άποψη σύσφιξης των σχέσεων μεταξύ των μαθητών. Οι μαθητές-υπό την καθοδήγηση του κ Ρώσσου -έπαιζαν πολύ συντονισμένα και έδειχναν να απολαμβάνουν δεόντως αυτή τη μουσική εμπειρία.


Ο Δημήτρης Φωτόπουλος και ο Νίκος Ρώσος με τους μαθητές του συνόλου φλάουτου μετά από μια συναυλιακή μουσική πανδαισία

Τα μαθήματα φλάουτο έγιναν από τον σολίστ και μουσικοπαιδαγωγό Δημήτρη Φωτόπουλο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η μαθητική συναυλία του συνόλου από φλάουτα υπό τη διεύθυνση του καταξιωμένου σολίστ, ο οποίος παρά τον περιορισμένο χρόνο που είχε στη διάθεσή του για να προετοιμάσει  τους μαθητές, μας εξέπληξε με το τελικό αποτέλεσμα.

Αφιέρωμα στον συνθέτη Κυριάκο Σφέτσα


Κυριάκος Σφέτσας και Νίκος Ντρέλας

Κάθε χρόνο στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ, γίνεται αφιέρωμα σε κάποια σημαντική προσωπικότητα της μουσικής. Φέτος οι «Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας» ήταν αφιερωμένες σε μια σπουδαία προσωπικότητα: στον καταξιωμένο  συνθέτη και πρωτοπόρο του ποιοτικού ραδιοφώνου, τον καταγόμενο από το νησί της Λευκάδας, Κυριάκο Σφέτσα.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε μια δημόσια συζήτηση του  Νίκου Ντρέλα με τον Κυριάκο Σφέτσα και ενδιαμέσως μαθητές και σολίστ ερμήνευσαν έργα του.«Πριν από μερικές δεκαετίες ήρθαμε κάποτε πιτσιρίκια εδώ στην πόλη (δεν θυμάμαι σε ποια αίθουσα), να παίξουμε ως μαθητές  του Εθνικού Ωδείου Λευκάδας. Και σήμερα μετά από πολλές δεκαετίες κάποια παιδιά (από εδώ από την Πρέβεζα) θα παίξουνε  κομμάτια που έχω γράψει για παιδιά»  είπε συγκινημένος ο κ Σφέτσας απευθύνοντας χαιρετισμό στο κοινό.


Ο συνθέτης με την καθ. πιάνου Θάλεια Παπαγγελή η οποία δίδαξε τους μαθητές που έπαιξαν τα έργα

Στη συναυλία ερμηνεύτηκαν μέρη από το έργο του Κυριάκου Σφέτσα  «Στο ρεύμα του ήλιου». Με αφορμή την εκτέλεση  αυτού του έργου, που είναι ειδικά γραμμένο για παιδιά, ο κ Σφέτσας έκανε ορισμένες πολύ ουσιαστικές και διαφωτιστικές επισημάνσεις, αναφορικά με το παιδικό τραγούδι»:«όπως όλοι γνωρίζετε, οι σπουδαίοι συνθέτες (τουλάχιστον αυτούς που γνωρίζουμε εμείς ως συνθέτες της δυτικής μουσικής), έχουν όλοι- λίγο έως πολύ- ασχοληθεί με τα παιδιά. Για μένα η μουσική για τα παιδιά είναι μια πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση. Δεν έχει να κάνει με «νιανιαρίσματα», ούτε με ζουζούνια. Έχει να κάνει με μια μουσική, η οποία είναι πάρα πολύ σοβαρά δομημένη. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται η αξία της και η ποιητική της. Η μουσική για τα παιδιά αντιμετωπίστηκε απ΄ όλους τους μεγάλους μουσικούς, με τον πιο βαθύ και ουσιαστικό τρόπο» υπογράμμισε ο κ Σφέτσας αναφερόμενος στη συνέχεια σε διάσημα έργα του κλασικού ρεπερτορίου που απευθύνονται σε παιδιά.

Κλικ εδώ για να διαβάσετε και να ακούσετε πολύ ενδιαφέροντα αποσπάσματα
από την παρουσίαση των έργων, όπως την έκανε ο συνθέτης

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε στο κοινό ο επίλογος της ομιλίας του κ Σφέτσα, όπου ο συνθέτης εξέφρασε ιδιαίτερες ευχαριστίες προς τους διοργανωτές που τον προσκάλεσαν, αλλά κυρίως, στα παιδιά που ερμήνευσαν έργα του: «Θέλω να ευχαριστήσω για μια ακόμη φορά τα παιδιά που αφιέρωσαν την ψυχή τους για να ερμηνεύσουν τη δική μου μουσική» είπε φανερά συγκινημένος. Μεταφέροντάς μας από τη γεμάτη ευαισθησία σκέψη του στη σκληρή πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης, ο συνθέτης είπε κλείνοντας την ομιλία του: «Αισθάνομαι τον τελευταίο καιρό θα έλεγα ένα βαθύ ψυχικό πόνο και ένα φόβο για τα παιδιά: το μόνο που θα θελα να πω είναι ότι θα έπρεπε με όση δύναμη έχουμε ή με όση  μας απομένει να τα αγαπάμε και να τα στηρίζουμε σε κάθε βήμα τους και να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, ό,τι  πιο δημιουργικό και να τους το χαρίζουμε. Πρώτα απ΄όλα τα παιδιά».


Γ. Μπεχλιβάνογλου, Κ. Γρηγορέας και Κ. Σφέτσας περιχαρείς μετά το τέλος της απολαυστικής συναυλίας-παρουσίασης

Συναυλία Άγγελου Μπότση και Δημήτρη Κουρζάκη


Το κιθαριστικό ντουέτο Άγγελου Μπότση και Δημήτρης Κουρζάκη

Μια από τις ωραιότερες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ, ήταν η συναυλία των σολίστ Άγγελου Μπότση και Δημήτρη Κουρζάκη στην μικρή γραφική πλατεία Κολοβού (Παναγία των Ξένων).
Οι δυο σολίστ, μας χάρισαν πολύ υψηλού επιπέδου ερμηνείες, αρχικά παρουσιάζοντας ο καθένας χωριστά, έργα για  σόλο κιθάρα. Ο Άγγελος Μπότσης, έπαιξε τα πολύ ενδιαφέροντα  έργα των: L.Brouwer : “Elogio de la danza”, D.Reis “Se ela perguntar”, καθώς και δυο γεμάτα ευαισθησία έργα του  Κ.Γρηγορέα«November mood» και «Aura».
Ο Δημήτρης Κουρζάκης ερμήνευσε γνωστά και αγαπημένα πρελούδια του H.V. Lobos, καθώς και το ιδιαιτέρως απαιτητικό έργο του σύγχρονου ρώσου συνθέτη, Nikita Koshkin, με τίτλο: “Usher valse.”

Στη συνέχεια οι δυο σολίστ, αποτέλεσαν ένα εξαιρετικό ντουέτο. Με αυτό το σχήμα, ερμήνευσαν το έργο «Millers Dance» του M. de Falla, τα γνωστά- και ονειρικά- έργα του I.Albeniz: “Mallorca”, “Aragon”, “Cordoba,” καθώς και το έργο του A. Piazzolla “Lo que vendra”.  Τα ζωηρά χειροκροτήματα του κοινού, έφεραν τους δυο σολίστ ξανά στη σκηνή για να μας χαρίσουν και πάλι το υπέροχο “Μillers Dance.”

Παρουσίαση Οργανοποίας

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η παρουσίαση που έκανε ο καταξιωμένος σολίστ κλασικής κιθάρας Γιώργος Μπεχλιβάνογλου, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει επεκτείνει τις δραστηριότητές του και στον τομέα της κατασκευής μουσικών οργάνων, με την πολύτιμη συνεργασία του πρώην μαθητή του, Γιώργου Αναγνωστόπουλου.


O Γιώργος Μπεχλιβάνογλου παρουσιάζει την “Moov travel guitar”

Ο Γιώργος Μπεχλιβάνογλου, παρουσίασε δυο είδη κιθάρες, εντυπωσιάζοντας το κοινό: “την ταξιδιωτική κιθάρα» (moov travel guitar), δηλαδή μια κιθάρα που συναρμολογείται και μεταφέρεται σε μέγεθος μικρής τσάντας και που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κιθάρα μελέτης, αλλά και ως επαγγελματική κιθάρα συναυλίας μιας και διαθέτει κορυφαία εξαρτήματα ηλεκτρονικής ενίσχυσης του ήχου (φωτογραφία). Επίσης παρουσίασε την «σιαμαία κιθάρα» όπως την αποκαλεί, η οποία ουσιαστικά είναι ‘δυο κιθάρες σε μια’ και παίζεται και από τις δυο της όψεις. Στη μια όψη του μουσικού οργάνου, παίζει κανείς κλασική κιθάρα και στην άλλη, ακουστική!
«Η ενασχόλησή μου με την κατασκευή προέκυψε από κάποιες ανάγκες που είχαν σχέση με τη δουλειά μου. Εγώ ως κιθαριστής δεν άντεχα να κουβαλάω στις συναυλίες 2-3 κιθάρες και ήθελα να διευκολύνω τη ζωή μου» είπε, με την αμεσότητα που τον χαρακτηρίζει, στην εισαγωγή της παρουσίασής του ο Γιώργος Μπεχλιβάνολγου.

Στον τομέα της οργανοποιίας «συνοδοιπόρος» είναι ο πρώην μαθητής και νυν συνεργάτης του, Γιώργος Αναγνωστόπουλος. «Εξηγώντας του στα μαθήματα κάποιες ιδέες μου (και εκείνος έχοντας μια σημαντική εμπειρία με την κατασκευή και την κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή) μου είπε: “γιατί δεν τις κάνουμε πράξη;”. Από κει ξεκίνησε η όλη διαδικασία. Χωθήκαμε στα βαθιά και προέκυψαν τα δημιουργήματα αυτά» ανέφερε ο κ Μπεχλιβάνογλου και στη συνέχεια παρουσίασε κάθε μια από τις κιθάρες, οι οποίες εντυπωσίασαν με τον ήχο τους.
Κατά τη διάρκεια της επίδειξης έπαιξε κάποια αγαπημένα κομμάτια του κιθαριστικού ρεπερτορίου, έτσι είχαμε την ευκαιρία και να απολαύσουμε την εξαιρετική δεξιοτεχνία και μουσικότητα του σπουδαίου αυτού σολίστ

Τα βραβεία και οι έπαινοι του Διαγωνισμού κιθάρας
με έμφαση στη μουσική Ελλήνων συνθετών

Πριν την ανακοίνωση των βραβείων του διαγωνισμού, ο πρόεδρος της επιτροπής, Κώστας Γρηγορέας, έκανε μια εισαγωγική (πλην όμως κατατοπιστική και παιδαγωγικά χρήσιμη ομιλία) ως προς τους στόχους αυτής της διοργάνωσης και το χαρακτήρα του διαγωνισμού.

Αναφερόμενος στο μουσικό φεστιβάλ της Πρέβεζας, ο Κώστας Γρηγορέας παρατήρησε: «Δεν θέλουμε να το βλέπετε ως συνέδριο, ως κάτι επίσημο. Είναι μια γιορτή στην οποία πρέπει να συμμετέχει όλη η πόλη. Γι΄αυτό γίνεται και η συναυλία στον πεζόδρομο, γι΄αυτό χρησιμοποιούνται και τα δημοτικά κτίρια της πόλης (που ευγενώς παραχωρούνται και ευχαριστούμε γι΄αυτό). Ελπίζουμε να συνεχιστεί αυτός ο θεσμός αλλά εύχομαι να υπάρξει και ουσιαστικότερη στήριξη, γιατί τα χρόνια είναι δύσκολα και χωρίς στήριξη τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο» υπογράμμισε, προτάσσοντας ουσιαστικά την ανάγκη για αμεσότερη «σύνδεση» του μουσικού φεστιβάλ με την τοπική κοινωνία.
Στη συνέχεια  ο ομιλών, εξήρε τη συμβολή όλων όσοι συμμετείχαν ως σολίστ: «Είναι υψηλοτάτου επιπέδου, αυτό το απέδειξαν για μια ακόμα φορά επί σκηνής» καταλήγοντας: «θα συνεχίσουμε να κάνουμε επιλογές από πρώτης κλάσεως μουσικούς που να τιμούν με την υψηλή τους επίδοση το κοινό της Πρέβεζας».


Τα μέλη της επιτροπής του διαγωνισμού επί το έργον!
(Νίκος Ντρέλας, Δημήτρης Κουρζάκης, Άγγελος Μπότσης, Κώστας Γρηγορέας, Γιώργος Μπεχλιβάνογλου)

Λίγο πριν την ανακοίνωση των βραβευθέντων του διαγωνισμού, ο κ Γρηγορέας, θέλησε να αποσαφηνίσει τις προθέσεις των διοργανωτών ως προς την ένταξη του διαγωνισμού στην εν λόγω διοργάνωση: «Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ γίνεται και ένας διαγωνισμός  για παιδαγωγικούς λόγους. Δεν είναι ένας διαγωνισμός επαγγελματικός  με την έννοια ότι έρχονται εδώ μουσικοί φθασμένοι για να ανοίξουν πόρτες στην καριέρα τους. Είναι ένας  διαγωνισμός για να λήξουν πανηγυρικά αυτές οι εκδηλώσεις. Να γίνει ένας «αγώνας»! Στα παιδιά άλλωστε, όταν δεν βρίσκονται υπό πίεση, διασκεδάζουν με το να ανταγωνίζονται μεταξύ τους».
Κλείνοντας αυτή τη σύντομη ομιλία, ο Κώστας Γρηγορέας υπενθύμισε ότι «ο συγκεκριμένος διαγωνισμός έχει πάντοτε ως κύριο στόχο να προωθήσει τη μουσική των Ελλήνων συνθετών», ενώ δεν παρέλειψε να «συστήσει» στο κοινό και τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής: Νίκο Ντρέλα, Γιώργο Μπεχλιβάνογλου, Δημήτρη Κουρζάκη και  Άγγελο Μπότση. «Όλοι είναι κορυφαίοι και κυρίως δρώντες στο χώρο της ελληνικής μουσικής», όπως είπε χαρακτηριστικά ο ομιλών.

Ο διαγωνισμός απευθυνόταν σε δυο κατηγορίες μαθητών: «έως 16 ετών» και «από 17 ετών, χωρίς όριο ηλικίας».

Στο διαγωνισμό διακρίθηκαν οι ακόλουθοι μαθητές:

Α΄ κατηγορία έως  και 16 ετών

   

Δεν δόθηκε 1ο βραβείο

Τσαπάρας Δημήτρης: 2ο  βραβείο

Σιγμανίδης Φίλιππος: 3ο  βραβείο

Επαίνους έλαβαν:

Κωνσταντινίδης Ιωάννης

Μπούρας Γεώργιος

Β΄ κατηγορία από 17 ετών και άνω

       

Δημήτρης Σουκαράς: 1ο βραβείο

Δεν δόθηκε 2ο βραβείο

Αθανασίου Γιώργος: 3ο βραβείο

Επαίνους έλαβαν οι:

Μπατσούρης Φίλιππος

Γρηγορίου Δημήτρης


Ο νικητής του 1ου βραβείου στην κατηγορία άνω των 17 ετών, Δημήτρης Σουκαράς ανεβαίνει στο βήμα για να παραλάβει το βραβείο του

Στη συνέχεια ανέβηκαν στη σκηνή όλοι οι επιτυχόντες του διαγωνισμού για μια αναμνηστική φωτογραφία.

Η Συναυλία λήξης

Μετά τη λήξη της τελετής βράβευσης, ακολούθησε η εορταστική συναυλία λήξης του Φεστιβάλ, στην οποία έλαβαν μέρος σολίστ καθηγητές, καθώς και οι βραβευθέντες μαθητές. Η συναυλία ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του αγαπητού Πρεβεζάνου τραγουδιστή και κιθαριστή Λάκη Παππά.


Η παρουσίαση του μικρού συνόλου που δίδαξε ο Νίκος Ρώσος

Ο Φίλιππος Σιγμανίδης, που έλαβε το 3ο βραβείο στην Α΄Κατηγορία, ερμήνευσε το  πολύ αγαπητό έργο του Νίκου Μαμαγκάκη «Εκδρομή».

 Ο Δημήτρης Τσαπάρας (2ο βραβείο) στην ίδια κατηγορία, «ταξίδεψε» το κοινό με το γοητευτικό- “Asturias” του  I. Albeniz.

Ο  Γεώργιος Αθανασίου, ο οποίος έλαβε το γ΄βραβείο στην επόμενη κατηγορία, ερμήνευσε ωραιότατα το  έργο “Danza con Fuoco” του  Κ.Γρηγορέα. Ο διακεκριμένος με το  1ο Βραβείο, Δημήτριος Σουκαράς, πτυχιούχος κλασικής κιθάρας και φοιτητής  στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, μας χάρισε μια υψηλής δεξιοτεχνίας ερμηνεία του έργου «Hommage a Debussy» του Manuel De Falla.

——

Ακολούθησε ένα σύνολο εκ των μαθητών της τάξης Μουσικής Δωματίου του Δημήτρη Φωτόπουλου, αποτελούμενο από τους μουσικούς: Αλεξάνδρα Μπεζεβέγκη (φλάουτο), Κωνσταντίνο Ρώσσο (σαξόφωνο) και Λαμπρινή Ράπτη (πιάνο). Γοήτευσαν ιδιαιτέρως το κοινό με το έργο του,  C. Cui, «Berceuse».

Σε πιο οικεία ακούσματα, μας οδήγησε η Ναταλία Γιαννάκη, η οποία μας χάρισε μια ωραιότατη ερμηνεία  της «Sonata no6» του L.V.Beethoven.

Μετά την εμφάνιση των μαθητών, η βραδιά συνεχίστηκε με ερμηνείες από τους έμπειρους καθηγητές και σολίστ που μετείχαν στη φετινή διοργάνωση.

Σονάτα του Donizetti για πιάνο και φλάουτο, ερμήνευσε ο σολίστ πιάνου, Χαράλαμπος Αγγελόπουλος ως ντουέτο  με τον σολίστα φλάουτου, Δημήτρη Φωτόπουλο, προσφέροντας στο κοινό, μια μουσική πανδαισία.

Το έργο του «Παιδική Φαντασία» για κιθάρα και φλάουτο επέλεξε να ερμηνεύσει  ο  Κώστας Γρηγορέας με τον Δημήτρη Φωτόπουλο ως σολίστ στο φλάουτο. «Διάλεξα αυτό το κομμάτι να παιχτεί εδώ, γιατί θέλω να το αφιερώσω σε έναν άνθρωπο, που είχε παιδική ψυχή και καρδιά και που δυστυχώς έφυγε φέτος… Είναι ο φίλος και συνεργάτης μου, ο Πρεβεζάνος Λάκης Παππάς. Ήταν ένας πολύ σημαντικός τραγουδιστής, εξαιρετικός φίλος, συνεπής και δραστήριος καλλιτέχνης» είπε ο Κώστας Γρηγορέας, φανερά συγκινημένος. Εν μέσω ζωηρών χειροκροτημάτων από ένα επίσης συγκινημένο κοινό, συμπλήρωσε: “Αυτό που δεν ξέρει ο πολύς κόσμος είναι ότι ο Λάκης Παππάς ήταν μορφωμένος και συνειδητοποιημένος κλασικός κιθαριστής. Είχε σπουδάσει κλασική κιθάρα με τον Γεράσιμο Μηλιαρέση και αντιμετώπιζε την κιθάρα πάντοτε όχι ως όργανο συνοδείας, αλλά ως όργανο «σολιστικό». Ήταν από τους ανθρώπους που συνέβαλε από την εποχή του νέου κύματος μέχρι σήμερα, ώστε να γίνει γνωστή στην Ελλάδα η πλούσια πολυφωνική πλευρά του οργάνου».

Η αποχαιρετιστήρια συναυλία της φετινής διοργάνωσης ολοκληρώθηκε με το μουσικό σύνολο από κιθάρες υπό τη διεύθυνση του Νίκου Ντρέλα στο ωραιότατο «Πήγε να ξαστερώσει», ένα έργο γραμμένο από τον ίδιο ειδικά για το φεστιβάλ και το οποίο έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από το κοινό.

Με υπέροχους σύγχρονους ελληνικούς ήχους ολοκληρώθηκαν λοιπόν οι Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας 2014!
Το ραντεβού δόθηκε για του χρόνου την ίδια εποχή, με την ελπίδα πως οι τοπικοί φορείς θα αντιληφθούν καλύτερα την δυναμική του φεστιβάλ και θα το στηρίξουν οικονομικά ώστε να προσφέρει ακόμα περισσότερα στον πολιτισμό και την προβολή της πανέμορφης αυτής πόλης.


Τίνα Βαρουχάκη
varouchaki@gmail.com
Νοέμβριος 2014


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Συνέντευξη του Κώστα Γρηγορέα στην εφημερίδα Εποχή,
για τις Ημέρες Μουσικής Πρέβεζας 2014

«A Child’s Fantasy» (για Νέυ και Κιθάρα) [audio]

(Από τη συλλογή “Soundtrack για Ιδανικές Ταινίες”)

A CHILD’S FANTASY (1.Dream) by Kostas Grigoreas
[Harris Lambrakis (ney), Kostas Grigoreas (guitar)]

A CHILD’S FANTASY (2.Toy) by Kostas Grigoreas
[Harris Lambrakis (ney), Kostas Grigoreas (guitar)]

 ________________
Τα “Soundtrack για Ιδανικές Ταινίες” είναι μια συλλογή από συνθέσεις μου, με τον υπότιτλο “Μουσικές για τις κινηματογραφικές ταινίες της φαντασίας μου”. Το άλμπουμ αποτελείται από μουσικά έργα για διάφορα όργανα, είτε ως σόλο είτε ως ντουέτο. Αφορμή για τα περισσότερα υπήρξαν οι εξαίρετοι μουσικοί που τα ερμηνεύουν, στους οποίους και είναι αφιερωμένα.
Υ.Γ. Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει κυρίως μέσω διαδικτύου και θα είναι σύντομα διαθέσιμο για κατέβασμα από τα μεγάλα διαδικτυακά ‘δισκοπωλεία’ (CdBaby, iTunes, Rhapsody, Bandcamp, Amazon κλπ.). Σύντομα επίσης θα είναι διαθέσιμο και σε cd.

«Κεμάλ» (για Νέυ και Κιθάρα) [video]

(Για καλύτερη ποιότητα εικόνας, αλλά και ήχου, επιλέξτε 720p HD)

(Από την Χριστουγεννιάτικη Συναυλία της EBU (2010) στο Πυθαγόρειο Αμφιθέατρο).
Χάρης Λαμπράκης (νέυ) & Κώστας Γρηγορέας (κλασική κιθάρα).
Διασκευή: Κ. Γρηγορέας – Χ. Λαμπράκης

*************************

ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ
Το 1968 ο Μάνος Χατζιδάκις που ζει στην Νέα Υόρκη, γράφει και εκδίδει το έργο REFLECTIONS (έργο 26, 1969). Ένα κύκλο δέκα τραγουδιών, σε αγγλικούς στίχους του συγκροτήματος New York Rock & Roll Ensemble, το οποίο και ερμήνευε τα τραγούδια.
Εικοσιπέντε χρόνια μετά, το έργο ηχογραφείται και πάλι, αυτή τη φορά με νέα ενορχήστρωση, με τους ελληνικούς στίχους του Νίκου Γκάτσου (σ’ ένα τραγούδι οι στίχοι είναι της Αγαθής Δημητρούκα) και με ερμηνεύτρια, την εξαιρετική Αλίκη Καγιαλόγλου.
Σε δύο από τα τραγούδια συμμετέχει και ο συνθέτης.

Ο Χατζιδάκις δεν ασχολήθηκε ποτέ με θεωρίες περί ελληνικότητας ή επικαιρότητας ενός έργου. Γι αυτό, όπως λέει κι ο ίδιος:
Τα REFLECTIONS με την φόρτιση των Ελληνικών στίχων του Γκάτσου έγιναν σαν τα πολλά πρόσωπα μιας γυναίκας. Μιας γυναίκας που θα μπορούσε να είναι κι ένας νέος άντρας μέσα στην επαναστατημένη ατμόσφαιρα αμφισβήτησης που χαρακτήριζε τη Νέα Υόρκη του ΄68.
Έγιναν οι αντικατοπτρισμοί της πόλης και των νέων ανθρώπων της και απαιτούσαν πολυεδρική ερμηνεία γυναίκας με διαφορετικές φωνές, με αντιδράσεις με όψεις σπασμένες μέσα σε κρύσταλλα…

(πηγή http://www.sirius.gr/)

*************************

1. Ελληνική έκδοση
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος

Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκηπα,της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορέι να αλλάξει τον κόσμο.
αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ενας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλειά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δύο γέρικες καμήλες μ’ ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα…

********************

2. Αγγλική έκδοση
Στίχοι: Martin Fulterman

This is the story of foolish Prince Bass Fiddle and wise Jerry Kemal.
As you remember, last time, the Prince was found without a dime on the Ponce Valdez while Jerry
watched from a tree…

In the land of Ali Baba near the Sea of Babalee,
Lived a man who played the zither with a pronoun on his knee.
He would dance among the fuzzy trees and bring the birds to life
And his name was Prince Bass Fiddle and he loved his ugly wife.

He would sing the songs of Lutvee in his very special way
And he puffed tea with his lumpy head and sleep all night and day.
With his turban and his leicester faced the thieves of Germany
But beware great Prince Bass Fiddle, you΄ll be hanging from a tree.

Fifty days and nights they waited for a sign from old Ratan
To pretend to wear the colours of the Emperor Charlie Chan.
So they strolled into the forest with a song and energy
To find bay leaves in the cauldron of the mad witch Betty Lee.

Came the answer from a leaf top that was found upon the ground
“Only time and Prince Bass Fiddle will repair your bellies round.
Search the highlands search the lowlands, cruise the Sea of Babalee,
But remember that your children need the food from filigree.”

Then one day in Abalone came a messenger to say
That onion-head Bass Fiddle broke in half no more to play.
Will we lose our land of Lutvee to the bearded men of Cleaves?
Only miracles can save us and some tricks inside our sleeves.

From the sky there was an answer to the question of the plebes
“You will meet a tall dark stranger wearing black and blue cannives.
Who is Lucy, who is Nestor? We should only be there now.
Why it’s Aphrodite Milton and his keeper Prince Kemal.

Σαν παλιό (ελληνικό) σινεμά [1 video]

Σκαλίζοντας συρτάρια, όλο και βρίσκω:

(Επιλέξτε «720p-HD» για καλύτερη ποιότητα εικόνας, αλλά και ήχου).

«Το Παράπονο» (1963). (από την ταινία «Τα Κόκκινα Φανάρια»)
Μουσική Σταύρος Ξαρχάκος, στίχοι Λευτέρης Παπαδόπουλος

Δεν ξέρω αν φταίει η τηλεοπτική κατάχρηση των παλαιών ελληνικών ταινιών που σε κάποια από αυτά τα όμορφα ελληνικά τραγούδια η σκονίτσα έχει αρχίσει και γίνεται τόσο διακριτή. Ή αν φταίει το ότι πια απαρνηθήκαμε το δικό μας (ένδοξο και βιωματικό) μελό για να πέσουμε με τα μούτρα στο (και καλά σύγχρονο) αμερικάνικο, με τους λατινο-τούρκικους χλιδοκιτσάτους κλώνους του.
Πάντως εγώ πατριώτες ψηφίζω δακρύβρεχτη Τζένη Καρέζη! Και δεν υπάρχει λόγος να σας το εξηγήσω, στο μελό λογική δεν υπάρχει… :)