Νίκος Καββαδίας-Μαρίζα Κώχ: Όταν ο ναύτης συναντήθηκε με τη γοργόνα (video)

Η επέτειος του θανάτου του ποιητή Νίκου Καββαδία (10 Φεβρουαρίου) με έκανε να θυμηθώ μια από τις πρώτες μου συμμετοχές σε ηχοληψία. Ήταν 1977 και σκηνικό το μυθικό για τα νεανικά μου μάτια (και υπερσύγχρονο για τα τότε δεδομένα) μεγάλο στούντιο του Γιάννη Σμυρναίου, το Polysound στη Βικτώρια. Εγώ πιτσιρικάς-κιθαριστής. Μαέστρος-ενορχηστρωτής ο, επί χρόνια κατόπιν συνεργάτης και αγαπημένος φίλος μου, Τάσος Καρακατσάνης.
Ο υπό δημιουργία δίσκος περιελάμβανε τραγούδια της υπέροχης Μαρίζας Κωχ (η οποία έμελλε κατόπιν να γίνει μια από τις… «τραγουδίστριες της ζωής μου» με πολλές συναυλίες εντός και εκτός Ελλάδας).  Και σύμφωνα με την αγαπημένη μου συνήθεια να δοκιμάζω όσα μουσικά εργαλεία μπορώ να χειριστώ αξιοπρεπώς, σε αυτό το δίσκο ακούγομαι να… σολάρω σε καθαρές μελωδικές παράλληλες γραμμές, με το μελένιο ήχο της αγαπημένης μου ηλεκτρικής τζαζ-κιθάρας με σκάφος, μάρκας Ibanez.
Ανάμεσα στα τραγούδια του δίσκου υπάρχουν 8 πανέμορφες μελοποιήσεις της Μαρίζας σε ποιήματα του Καββαδία (Φάτα Μοργκάνα, Πούσι, Αρμίδα, Μουσώνας, Σταυρός του Νότου, Θεσσαλονίκη ΙΙ, Νανούρισμα, Μαραμπού). Κι αυτό, 2 χρόνια προτού η ποίηση του Καββαδία γίνει mainstream, κυρίως λόγω της κυκλοφορίας από τον Θάνο Μικρούτσικο του δίσκου «Ο Σταυρός του Νότου» (1979).

record_2010_04_23_kwx

Από το άλμπουμ λοιπόν που είχε τον απλό τίτλο «Μαρίζα Κωχ» επιλέγω τη μπαλάντα «Φάτα Μοργκάνα»:

«Κάπου υπάρχει η αγάπη μου» (από το «Τετράδιο για Κιθάρα του Μ. Χατζιδάκι»)

Ο Χατζιδάκις μας έμαθε το πώς να αναζητούμε τις αγάπες της ζωής μας!
Όλες, όχι μόνο τις ερωτικές.
Θυμάμαι πως το «Κάπου υπάρχει η αγάπη μου» ήταν από τα λίγα παλιά του τραγούδια που κάποιες φορές σιγοτραγουδούσε, τουλάχιστον τον καιρό που διάλεγε τα κομμάτια για το «Τετράδιο για κιθάρα»…